Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania W. W., decyzją z dnia 14 listopada 2000r [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] 2000r. znak [...], orzekającą o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów w obrębie Andrychów, polegającej na zmianie w jednostce rejestrowej Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność K. i I. małż. Ż., oznaczenia działki Nr [...] o pow.0.0520 ha, na działkę o numerze [...] o tej samej powierzchni. Decyzję organu odwoławczego oparto na podstawie art. 138 § 1 pkt 1kpa oraz art. 7 "b" ust. 2 pkt 2, 20,21,22,23 i 24 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.).
Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynikają następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.
W. W. wystąpiła do Starosty z wnioskiem o "sprostowanie aktu własności ziemi Nr [...] wydanego przez Naczelnika Miasta w [...] dnia [...].1976 r., którym stwierdzono nabycie przez Z. M. T. z d. W. nieruchomości obejmującej m. in. działkę [...] o pow. 0.0520 ha". Działka ta objęta jest księgą wieczystą Nr [...] założoną dla nieruchomości małż. I. i K. Ż. -następców prawnych Z. T. i wykazana w pozycji rejestrowej [...] rejestru gruntów prowadzonego dla tych właścicieli.
Składająca wniosek podnosiła, że działka o takim samym oznaczeniu Nr [...] ha o powierzchni 0.5665 ha objęta jest też aktem własności ziemi Nr [...] z dnia [...].1976r., i wchodzi w skład jej nieruchomości, dla której założona jest księga wieczysta [...] i figuruje w pozycji [...] jednostki rejestrowej, rejestru gruntów.
Uważając, że nadanie własnej działce numeru [...] jest prawidłowe, W. W. wniosła o sprostowanie aktu własności ziemi wydanego na rzecz Z. T..
Burmistrz Miasta, któremu Starosta, z powołaniem na zawarte porozumienie z Kierownikiem Urzędu Rejonowego w [...] przekazał wniosek celem załatwienia, po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie sprostowania aktu własności ziemi Nr [...] i po przeprowadzeniu w dniu [...].2000r rozprawy, podjął opisaną na wstępie decyzję z dnia [...] 2000r, wprowadzającą zmianę przedmiotową w operacie ewidencji gruntów. W uzasadnieniu decyzji organ odwołał się do ustalenia, że w toku zakładania w latach 1969-1970 ewidencji gruntów miasta [...] nastąpił błąd polegający na oznaczeniu jednakowym numerem ewidencyjnym, dwóch różnych sąsiadujących ze sobą działek gruntowych, oraz do złożonego na rozprawie w dniu [...].2000r oświadczenia przez K. i I. małż. Ż., w którym nie sprzeciwiali się zmianie oznaczenia swojej działki.
W odwołaniu od tej decyzji W. W. podnosiła, że sprostowano tylko ewidencję gruntów, a wniosek dotyczył także sprostowania aktu własności ziemi Nr [...] i o wszczęciu postępowania w tym przedmiocie zawiadomił Burmistrza Miasta [...].
Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, zajął stanowisko, że jedyną możliwą w aktualnym stanie prawnym drogą wyeliminowania istniejącego wiele lat błędu w ewidencji gruntów, którego następstwem były błędy w aktach własności ziemi stanowiło wydanie decyzji zmieniającej ewidencję gruntów. Organ odwoławczy zaakceptował uznanie oświadczenia małżonków Ż. jako wniosku o sprostowanie ewidencji gruntów, a zarazem wskazał, że biorąc pod uwagę treść żądania W. W. i jego uzasadnienie, które jednoznacznie wskazuje na żądanie uzyskania sprostowania aktu własności ziemi, Burmistrz winien zakończyć stosownym aktem prawnym, wszczęte zawiadomieniem z dnia [...] 2000r postępowanie administracyjne w tym przedmiocie, tym bardziej, że dane zawarte są w a.w.z obejmującym działkę [...] o pow. 0.5665 ha wydanym na rzecz W. W. nie ulegają zmianie.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła W. W.. Zaznaczając, iż skarga nie dotyczy i nie kwestionuje zmiany ewidencji gruntów, a zaskarżeniem objęta jest "część zawierająca negatywne rozstrzygnięcie wniosku w przedmiocie sprostowania aktu własności ziemi Nr [...] z dnia [...].1976r. wydanego na rzecz Z. T.", podniesiono, że skarżąca domagała się sprostowania oczywistej omyłki tego aktu w trybie art. 113 §1 kpa.
Zdaniem skarżącej zebrany materiał dowodowy dawał podstawy do ustalenia, że działka [...] została wpisana do a.w.z [...] wskutek oczywistej omyłki, a właściwą formą rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania sprostowania winno być postanowienie, a nie "uzasadnienie" decyzji organu II instancji. Na poparcie swego stanowiska, że art. 63 ustawy z dnia 19.10.1991 r. o gospodarce nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 107, poz. 464) nie wyłączył dopuszczalności stosowania art. 113 §1 i 3 kpa w prostowaniu błędów i omyłek aktów własności ziemi, przywołała skarżąca wyrok NSA z dnia 21.03.1996r II SA 432/95-ONSA 1997/1/34).
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazano, że jej przedmiotem nie jest rozstrzygnięcie decyzji w przedmiocie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów, lecz ta część uzasadnienia decyzji organu II instancji, w którym wskazano, że sprostowanie co do aktu własności ziemi winno być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, o którym nie orzeczono tą decyzją.
Na rozprawie dnia 8 czerwca 2004r przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, dopuszczono dowód z akt sprawy II SA/Kr 2951/01 tut. Sądu, z których wynika, że
- - Burmistrz, postanowieniem z dnia [...] 2001 r znak [...] odmówił wnioskowi W. W. w przedmiocie sprostowania aktu własności ziemi Nr [...] z dnia [...] 1976r wydanego na rzecz Z. T. z d. W. c. F. i M.,
- - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], rozpatrując zażalenie W. W., postanowieniem z dnia [...] 2001 r. Kol. Odw. [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza,
- - Od powyższego postanowienia W. W. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę do sygn. II SA /Kr 2951/01, a sprawa oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skargę wniesiono przed dniem 1 stycznia 2004r. i przed tą datą postępowanie w sprawie nie zostało zakończone. Stosownie zatem do przepisu art. 97 §1 ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1271 z późn. zm.), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przepis art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W sprawowaniu tej kontroli zgodnie (z art. 134 §1), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany jednak zarzutami, wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z tego punktu widzenia skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazane na jej poparcie.
Przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji jest wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów (utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji wprowadzającej taką zmianę). Z treści skargi wynika w sposób wyraźny, że przedmiotem skargi nie jest rozstrzygnięcie zawarte w decyzji, lecz brak rozstrzygnięcia, co do wniosku o sprostowanie treści aktu własności ziemi Nr [...] z dnia [...] 1976r, co do którego organ administracji publicznej zawiadomił o wszczęciu postępowania.
Treść złożonego przez skarżącą odwołania z dnia [...].2000r (k. 26 akt) od decyzji organu I instancji z dnia [...].2000r, wskazywała, że wniosek dotyczył także sprostowania aktu własności ziemi, a sprostowano tylko ewidencję gruntów i zawierała żądanie "wydania również decyzji w sprawie sprostowania aktu własności ziemi"
Odwołanie można wnieść od rozstrzygnięcia zawartego w decyzji. Jeśli decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia o wszystkich żądaniach, stronie służy prawo do żądania jej uzupełnienia w trybie art. 111 §1 kpa, do organu który wydał decyzję.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego, któremu przedstawiono tak określone odwołanie, winien wyjaśnić rzeczywiste intencje strony w jego wniesieniu. Jeżeli przy tak sformułowanym odwołaniu skarżąca nadal by je podtrzymywała - zachodziła niedopuszczalność odwołania, obligująca organ odwoławczy do wydania postanowienia opartego na przepisie art. 134 kpa w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Gdyby zaś skarżąca swoje "odwołanie" traktowała jako skierowane do organu odwoławczego, żądanie uzupełnienia decyzji organu I instancji, to wywołane takim odwołaniem postępowanie odwoławcze winno ulec umorzeniu na podstawie art. 138 §1 pkt 3 i 105 §1 i 2 w zw. z art. 140 kpa.
Pogląd, że organ odwoławczy, któremu przedstawiono odwołanie dotyczące części żądań strony nie rozstrzygniętych w decyzji, w razie popierania takiego odwołania winien stwierdzić jego niedopuszczalność (art. 134 kpa), a w razie traktowania odwołania jako żądania uzupełnienia decyzji organu I instancji - umorzyć postępowanie odwoławcze (art. 138 §1 pkt 3 i 105 §1 i 2 w art. 140 kpa), ugruntowany został tak w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. post. SN z dnia 1988.07.07 III AZP 10/88-OSNC 1990/9/116), jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 1998.04.01 I SA/Wr 796/96 - Lex Nr 32938).
Rozpatrzenie zatem odwołania skarżącej, które dotyczyło żądań nie rozstrzygniętych w decyzji organu I instancji, stanowiło uchybienie przepisom postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, gdyż inny mógł być przedmiot rozstrzygnięcia organu odwoławczego o odwołaniu wniesionym dnia 04.10.2000r.
Okoliczność, że po wydaniu zaskarżonej decyzji z dnia 14 listopada 2000r, organ I instancji rozstrzygnął dnia 17 kwietnia 2001 r w przedmiocie żądania sprostowania aktu własności ziemi i że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, zawisła sprawa ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] 2001 r utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji, nie ma doniosłości prawnej, z punktu widzenia oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I- szym wyroku na podstawie art. 145 §1 pkt 1 Lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 200 w zw. z art. 205 i 210 powołanej ustawy.
Wobec uchylenia tylko orzeczenia organu II instancji i treści skargi, nie zachodziły przesłanki do zastosowania przepisu art. 152 ustawy.