Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2014r. przyznane zostało skarżącemu J.W. prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla niego adwokata z urzędu w sprawie jego skargi na decyzję MWINB w K. z dnia 3 stycznia 2014r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 11 lipca 2014r. na pełnomocnika J.W. została wyznaczona adwokat M.H., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...].
W dniu 23 lipca 2014r. adwokat M.H. złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2014r. oddalającego skargę J.W. na decyzję MWINB w K. Skarga kasacyjna zawierała również wniosek o zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa kosztów udzielonej z urzędu, nieopłaconej ani w całości ani w części pomocy prawnej sugerując, iż jej nakład pracy uzasadnia podwyższone wynagrodzenie. Pełnomocnik złożył również do WSA w Krakowie odrębne pismo w dniu 19 września 2016r. ponowione w dniu 16 stycznia 2017r. zawierające wniosek o przyznanie wynagrodzenia za czynności świadczone w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy wnosząc jednocześnie, iż z uwagi na zwiększony nakład pracy niezbędny do złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tejże skargi – o przyznanie wynagrodzenia w zwiększonej wysokości tj. 150 % stawki minimalnej przewidzianej w obowiązujących przepisach.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje zaś rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).
Zgodnie natomiast z brzmieniem § 22 w/w rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie, orzekając co do wynagrodzenia za postępowanie kasacyjne - należy zatem zastosować przepisy poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem II instancji została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2016 roku.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1 rozporządzenia. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240,00 zł, stawka za sporządzenie skargi kasacyjnej wynosi zatem 120,00 zł. § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi natomiast, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5.
Orzekający przychylił się zatem do wniosku pełnomocnika i uznał na podstawie akt sprawy oraz oświadczeń wnioskującego adwokata, iż zasadnym jest przyznanie pełnomocnikowi z urzędu podwyższonego wynagrodzenia za pomoc udzieloną skarżącemu w ramach prawa pomocy.
W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) oraz § 18.1 pkt. 2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).