Uzasadnienie
W dniu 10 czerwca 2014r. A. K., pełnomocnik skarżących R. K. i W. K. złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie skargi w/w skarżących na postanowienie Wojewody [...] z dnia 31 grudnia 2013r. wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Jak wynika z akt sprawy, stroną skarżącą w niniejszej sprawie są R. K. oraz W. K.. Wnioskodawczyni A. K. jest zaś matką skarżących, ustanowioną ich pełnomocnikiem. Prawo pomocy może być tymczasem przyznane stronie skarżącej na jej wniosek (art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Podobnie do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest bowiem ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 cyt. ustawy).
Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia 31 grudnia 2013r. złożyli R. K. i W. K., oni zatem są tylko zobowiązani do uiszczenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie i im tylko może być przyznane prawo pomocy w formie ustanowienia dla nich pełnomocnika z urzędu.
Sytuacja materialna A. K., jako matki skarżących może być rozpatrywana jedynie w kontekście rozpoznania wniosku samych skarżących o przyznanie im prawa pomocy w formie ustanowienia pełnomocnika z urzędu i tylko w razie okoliczności prowadzenia wspólnie z nimi gospodarstwa domowego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art.214, 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 214 § 1, art. 58 § 1 pkt. 6 cytowanej wyżej ustawy.