Uzasadnienie
Pismem złożonym w dniu 10 lutego 2015 r. K.N. i O.N. wnieśli skargę na decyzję Wojewody z dnia 9 stycznia 2015 r. znak [...]. Powyższą decyzją Wojewoda uchylił decyzję Starosty K. z dnia 28 lipca 2014 r. znak: [...] w części dotyczącej punktów 1, 2 i 3 orzekających: o zwrocie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,1212 ha na rzecz K.N. i O.N. po ½ części; o zobowiązaniu w/w osób do zwrotu na rzecz Gminy K. kwoty 164 421, 38 zł odpowiadającej zwaloryzowanej wysokości odszkodowania ustalonego z tytułu wywłaszczenia nieruchomości w kwotach po 82 210,69 zł od każdego zobowiązanego; o rozłożeniu na raty w/w kwot w sposób określony w decyzji i orzekł o zwrocie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,1212 ha na rzecz K.N. i O.N. po ½ części w punkcie II 1.; o zobowiązaniu w/w osób do zwrotu na rzecz Gminy K. kwoty 154 039,86 zł, a to w kwotach po 77 o19,93 zł od każdego zobowiązanego w punkcie II 2. oraz zasadzone kwoty rozłożył na raty.
Skarżący wnieśli od powyższej decyzji skargą w zakresie punktu II 2. i II 3. zarzucając jej nieważność w zaskarżonej części z powodu wydania jej z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 140 ust. 1 i 2 w zw. z art. 227 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zakresie ustalenia wysokości zwaloryzowanego odszkodowania za wywłaszczony grunt, któremu odpowiada zasądzona na rzecz Gminy K. należność w punkcie II 2., z powodu stosowania przez organ świadomie błędnej metody wyliczenia jej wysokości.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, iż skargę uwzględnia w całości. W dniu 17 kwietnia 2015 r. została złożona do akt decyzja z daty 14 kwietnia 2015 r. znak: [...] Wojewody, który działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego uwzględnił w całości skargę K.N. i O.N. i uchylił w całości własną decyzję z dnia 9 stycznia 2015 r. oraz orzekł o zwrocie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,1212 ha na rzecz K.N. i O.N. po ½ części; o zobowiązaniu w/w osób do zwrotu na rzecz Gminy K. kwoty 65 951, 95 zł w kwotach po 32 975,98 zł od każdego zobowiązanego oraz o rozłożeniu na raty w/w kwot w sposób określony w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5, Warszawa 2012, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06).
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, decyzją dnia 14 kwietnia 2015 r. Wojewoda działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego uwzględnił w całości skargę K.N. i O.N. i wyeliminował wadliwy akt z obrotu prawnego w całości, czym uczynił zadość żądaniu strony skarżącej. Tym samym, niniejsze postępowanie sądowe, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, uznać należy za bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie I sentencji postanowienia. Natomiast o kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie II na zasadzie art. 201 § 1 p.p.s.a.