Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r., Nr.: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stwierdziło niedopuszczalność zażalenia E. K. i K. K.-W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze z 25 listopada 2015 r. Nr: [...] orzekające o utrzymaniu w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławcze [...] z dnia 28 sierpnia 2015 r., Nr: [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzja Starosty z dnia 9 listopada 2009 r., znak: [...], orzekającą o zezwoleniu na wyłączenie z produkcji rolnej gruntu o pow. 0.0135 ha, stanowiącego użytki rolne w klasie R IIIa, wchodzące w skład nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] w m. [...], gmina [...] oraz ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania ww. gruntu na cele nierolnicze.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że E. K. i K. K. złożyły w dniu 7 stycznia 2016 r. zażalenie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze z 25 listopada 2015 r. Nr: [...] orzekające o utrzymaniu w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia 28 sierpnia 2015 r., Nr: [...] odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty z dnia 9 listopada 2009 r., znak: [...], orzekającej o zezwoleniu na wyłączenie gruntu o pow. 0.0135 ha, stanowiącego użytki rolne w klasie R IIIa, wchodzące w skład nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] w m. [...], gmina [...] oraz ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania ww. gruntu na cele nierolnicze.
Po przeprowadzeniu postępowania wstępnego SKO postanowieniem z 19 stycznia 2016 nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Kolegium wskazało, że postępowanie wstępne podjęto stosownie do przepisu art. 134 kpa w zw. z art. 144 kpa celem ustalenia czy zażalenie E. K. i K. K.-W. jest dopuszczalne, co jest warunkiem koniecznym rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy. W wyniku czynności Kolegium ustaliło, że istnieją okoliczności powodujące niemożność rozpoznania złożonego zażalenia.
Niedopuszczalność zażalenia (odwołania) może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżania oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. W przedmiotowej sprawie zachodzi niedopuszczalność zażalenia z powodu, że postanowienie SKO w Krakowie z 25 listopada 2015 r. Nr: [...] zostało wydane w drugiej instancji, jest zatem postanowieniem ostatecznym i nie służy na nie zażalenie.
Skargę na postanowienie SKO z 19 stycznia 2016 nr [...] do WSA w Krakowie złożyły E. K. i K. K.-W. wnosząc o wnikliwe zbadanie sprawy. Skarżące wskazały, że składając wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty z dnia 9 listopada 2009 r., znak: [...], orzekającej o zezwoleniu na wyłączenie gruntu o pow. 0.0135 ha, stanowiącego użytki rolne w klasie R IIIa, wchodzące w skład nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] w m. [...], gmina [...] oraz ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania ww. gruntu na cele nierolnicze zakwestionowały wysokość – w ich ocenie zawyżonej - ustalonej w niej opłaty. Podniosły, że nie kwestionują samego operatu, w oparciu o który opłata została naliczona, ale sposób jej naliczenia, w którym nie zostały uwzględnione dodatkowe okoliczności, z których wynika jaki obszar gruntu rolnego został rzeczywiście wyłączony z produkcji rolnej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji z art. 134 § 1 p.p.s.a.
Skarga jest zasadna, jakkolwiek z innych przyczyn niż zostały w niej podniesione.
W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że w dniu 7 stycznia 2016 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego podanie skarżących - w treści nazwane "odwołaniem" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze z 25 listopada 2015 r. Nr: [...] orzekające o utrzymaniu w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia 28 sierpnia 2015 r., Nr: [...] odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty z dnia 9 listopada 2009 r., znak: [...], orzekającej o zezwoleniu na wyłączenie gruntu o pow. 0.0135 ha, stanowiącego użytki rolne w klasie R IIIa, wchodzące w skład nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] w m. [...], gmina [...] oraz ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania ww. gruntu na cele nierolnicze. W treści tego pisma skarżące zakwestionowały prawidłowość odmowy wszczęcia postępowania wznowieniowego, wskazując także na istotną nieprawidłowość decyzji Starosty z 9 listopada 2009 r., w której – w ich ocenie – objęty decyzją obszar wyłączony z produkcji rolnej został zawyżony.
W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze potraktowało to pismo jako zażalenie na ostateczne postanowienie Kolegium z 25 listopada 2015 r., [...] o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego. W związku z czym skarżonym postanowieniem z 19 stycznia 2016 r. Kolegium stwierdziło niedopuszczalność zażalenia w tej sprawie z uwagi na to, że postanowienie SKO z 25 listopada 2015 r. jest ostateczne, o czym strony zostały prawidłowo pouczone. Pouczone zostały także o przysługującym im prawie do wniesienia skargi do WSA.
Podkreślenia wymaga, że w tej sytuacji obowiązkiem organu administracji, do którego skierowano przedmiotowe pismo określone przez skarżące jako "odwołanie" było wnikliwe rozważenie jego treści, z uwzględnieniem zasady, że o charakterze podania wnoszonego do organu administracji w indywidualnej sprawie administracyjnej nie decyduje jego nazwa, lecz treść. Oczywistym jest przy tym, że w razie wątpliwości co do treści żądania zawartego w piśmie, nie do organu administracji publicznej, lecz do podmiotu wnoszącego je, należy rozstrzygnięcie o treści tego żądania. W takim przypadku, gdy zachodzą wątpliwości, co do rzeczywistej woli wnoszącego podanie (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia), obowiązkiem organu administracji publicznej jest skierowanie do tego podmiotu wezwania, w trybie art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 2 kpa, w celu sprecyzowania żądania zawartego we wniosku, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. (por. wyrok WSA w Lublinie z 3.09. 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 1198/14.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, do którego skarżące skierowały w dniu 7 stycznia 2016 r. powyższe podanie nie dochowało tego obowiązku, co, zdaniem Sądu, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należybowiem mieć na uwadze, że skoro skarżące w podaniu tym kwestionowały postanowienie SKO z 25 listopada 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego samego organu z 28 sierpnia 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty z dnia 9 listopada 2009 r., znak: [...], orzekającej o zezwoleniu na wyłączenie gruntu o pow. 0.0135 ha, stanowiącego użytki rolne w klasie R IIIa, wchodzące w skład nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] w m. [...], gmina [...] oraz ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania ww. gruntu na cele nierolnicze, a jednocześnie wskazywały na niezasadność tej odmowy - koniecznym było ustalenie, czy podanie skarżących z 7 stycznia 2016 r. nie stanowiło skargi na postanowienie SKO z 25 listopada 2015 r., Nr [...].
Można nawet domniemywać, mając na uwadze treść żądania zawartego w przedmiotowym podaniu z 7 stycznia 2016 r., że intencją skarżących było dokonanie kontroli prawidłowości ww. postanowień Kolegium. Mając zatem na uwadze, że SKO wydało zaskarżone postanowienie bez należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, a zwłaszcza pomijając precyzyjne ustalenie treści żądania zawartego w piśmie skarżących z 7 stycznia 2016 r., organ administracji naruszył nie tylko powołane wyżej przepisy, lecz również art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa, zobowiązujące do wnikliwego zbadania z urzędu oraz dokonania oceny wszystkich mających znaczenie dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych. Tym samym uchybiono także zasadom ogólnym postępowania unormowanym w art. 8 (zasada zaufania) i art. 9 (zasada informowania) kpa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie rozpoznając sprawę uwzględni przedstawione wyżej wytyczne w zakresie prawidłowego prowadzenia postępowania, a w konsekwencji podejmie prawem określone działania zmierzające do jednoznacznego ustalenia treści żądania skarżących, zawartego w ich piśmie z 7 stycznia 2016 r. W zależności od wyników tych ustaleń organ wyda w sprawie stosowne rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zarzuty podniesione w skardze, dotyczące istoty tj. wyłączenia gruntu z produkcji rolnej nie mogły zostać uwzględnione.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji