Uzasadnienie
W niniejszej sprawie w piśmie złożonym do Sądu, za pośrednictwem skarżonego organu, w dniu 15 lutego 2021 r. (data stempla pocztowego), skarżący wniósł skargę na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 sierpnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie budowy obiektów bez pozwolenia na budowę.
Sąd ustalił, że przed tut. Sądem toczyło się postępowanie sądowe pod sygn. akt II SA/Kr 1066/20 ze skargi A. F. na to samo postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 sierpnia 2020 r., znak: [...], w której wyrokiem z dnia 1 grudnia 2020 r. Sąd oddalił skargę A. F.. Wyrok jest nieprawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, o co wniósł organ w odpowiedzi na skargę.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Analiza żądania skargi A. F., złożonej w dniu 15 lutego 2021r. (data stempla pocztowego), prowadzi do wniosku, że skarga ta dotyczy tego samego postanowienia, które było przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie do sygn. II SA/Kr 1066/20, wywołanej skargą A. F.. Zachodzi w tym względzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skarg.
Z chwilą wniesienia skargi następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Z tą chwilą powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony - skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej - każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. W związku z tym decydujące znaczenie ma ustalenie przez Sąd, że niniejsza sprawa objęta skargą A. F. z dnia 15 lutego 2021r. (data stempla pocztowego) została wszczęta już po zawiśnięciu sprawy ze skargi A. F. zakończonej nieprawomocnym wyrokiem z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1066/20.
Wcześniejsze zawiśnięcie przed sądem sprawy stwarza stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i odnosi ten skutek, że nie można w tej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do spraw, w których skarga została już wniesiona i nieprawomocnie osądzona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.