Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z 6 VI 2000 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24 I 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r, Nr 142, poz. 950 ze zm.) pozbawiono K.P. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w K. decyzją z [...] 1983r z tytułu " walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej" [...] IX 1947- [...]11 1947r (łącznie 4 miesiące).
K.P., w okresie zaliczonym przez ZBOWiD jako działalność kombatancka pełnił służbę w WP i jak wynika z akt sprawy nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy. Uznano zatem, iż K.P. uzyskał uprawnienia kombatanckie na mocy dotychczasowych przepisów wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", co skutkuje obecnie pozbawieniem uprawnień. Powołano się również na orzecznictwo SN, iż organ nie jest obowiązany do wyjaśnienia, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust.2, art. 2 i 4 cytowanej ustawy.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy K.P. podnosi, że po wyjściu z wojska we wrześniu 1949 r. był skierowany ponownie przez RKU W. do pracy w kopalni uranu w K. Służył jako żołnierz w kopalni przez 2 lata, otrzymał żołd i przebywał na terenie koszar wojskowych. Podnosi, że należy mu się dodatek do emerytury za pracę w kopalni.
Decyzją Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z 21 XI 2000r Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24 I 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz.U. z 1997r, Nr 142, poz. 950 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymano w mocy decyzje własną z 6 VI 2000r. Organ podtrzymał swoje stanowisko i dodał, że nie rozpatruje wniosków o przyznanie comiesięcznego dodatku do emerytury żołnierzom, którzy odbywali służbę wojskową w kopalniach.
W skardze do NSA K.P. podnosi, że za okupacji ukrywał się u niego poszukiwany za udział w partyzantce jego brat - F. P. Ponieważ uciekł Niemcom skarżący oraz jego matka i drugi brat zostali ciężko pobici. Skarżący podnosi również, że w wieku 15 lat został przymusowo zabrany do pracy w kopalni, a nadto że przechowywał materiały wybuchowe należące do jego brata. Dodaje, że w 1946r został powołany do wojska, ale z uwagi na chorobę służbę wojskową odroczono do 1947r. Służył w 14 Pułku KBW i po zaprzysiężeniu walczył w B. z UPA przez 4 miesiące. Następnie został przeniesiony do samodzielnej kompanii łączności w M. Był po wojnie prześladowany przez SB za przynależność do PPS oraz z tego powodu, iż jego teść służył w Armii gen. Andersa. Po odbyciu służby wojskowej we wrześniu 1949r dostał rozkaz stawienia się do RKU W., a następnie został przymusowo skierowany do pracy w kopalni uranu w K. Przepracował w kopalni [...] lata, otrzymując żołd i zamieszkiwał w koszarach wojskowych.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 VIII 2002r (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Sprawy w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.01. 2004r i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszym przypadku) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97§1 ustawy z 30 VIII 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wbrew bowiem treści art. 7 kpa Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając między innymi na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego.
Jak wynika z akt sprawy skarżący służył w 14 Pułku KB W w okresie od [...] 1947 do [...] 1949r (życiorys k. [...] akt administracyjnych, zaświadczenie WKU S., k. [...]akt administracyjnych). Wiadomo, że 14 Pułk KB W walczył między innymi z UPA w okresie od IV -XI 1947r oraz I-II 1948 r. (taką informację podało CAW w znanym WSA z urzędu wykazie). Jednakże w tej sprawie Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie poczynił żadnych ustaleń, a zwłaszcza nie sprawdził w oparciu o akta personalne skarżącego, czy brał on udział w walkach w trakcie służby wojskowej oraz z kim walczył. Należy zatem obecnie zbadać te okoliczności, gdyż mogą one mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zwłaszcza, że skarżący podnosi, iż przez 4 miesiące służył na terenie B. i walczył z UPA.
Odnośnie natomiast okoliczności związanych z zatrudnieniem skarżącego w kopalni uranu w K. świadczenie pieniężne i ryczałt energetyczny przyznaje i wypłaca właściwy organ emerytalno - rentowy (a zatem nie Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych) w oparciu o przepisy ustawy z 2 IX 1994r o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnionym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu (Dz.U. z 2001 r. Nr 60, poz. 622). W tejże ustawie jest mowa o możliwości uzyskania również jednorazowego odszkodowania, które przyznaje i wypłaca na wniosek poszkodowanego Biuro Roszczeń Byłych Pracowników Zakładów Produkcji Rud Uranu Państwowej Agencji Atomistyki w Kowarach (art. 5a ust. 3).
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30VIII 2002r.p.o.p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 przep. wprow. ustawę - p.o.u.s.a. i ustawę p.o.p.p.s.a. z 30 VIII 2002r (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995r o NSA(Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.