Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art.105 kpa w związku z art.22 ust.3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002r Nr 42 poz.371) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne z wniosku M.G., złożonego po terminie określonym w art.22 ust.3 powołanej ustawy.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z treścią art.22 ust.3 cytowanej ustawy wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4, z zastrzeżeniem ust. 4, mogą być kierowane, w trybie, o którym mowa w ust. l, do dnia 31 grudnia 1998 r. przez osoby zamieszkałe na stałe w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999 r. przez osoby zamieszkałe poza granicami Polski. Termin ten, jako termin prawa materialnego, nie może być przez organ przedłużany.
Dlatego też uchybienie temu terminowi powoduje bezskuteczność czynności procesowej podjętej przez stronę, a wszczęte postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe.
Gdy postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe, w myśl przepisu art.105 kpa, organ administracji wydaje decyzję o jego umorzeniu.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M.G. podniósł, że decyzja jest dla niego krzywdząca.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 3 i art.105 kpa oraz art.22 ust.3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002r Nr 42 poz.371) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia dotychczasowej decyzji.
W myśl przepisu art.22 ust.3 cytowanej ustawy, strony mogły składać przedmiotowe wnioski do dnia 31.12.1998r. Strona wniosek złożyła po upływie ustawowego terminu. Dlatego też orzeczono jak w sentencji decyzji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję M.G. podtrzymał twierdzenia zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł ojej oddalenie, powołując się na stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
Skarga jest uzasadniona.
Wyrokiem z dnia 15.04.2003 r. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji. Zgodnie z tym wyrokiem przepis ten utracił moc z dniem 29 kwietnia 2003r.
Z kolei w myśl art145a. § 1 kpa można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.
Sytuacja ta ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawą do uwzględnienia skargi przez Sąd jest stwierdzenie naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.