Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (znak: PINB [...]) nałożył na M. W. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł z powodu uchylania się przez zobowiązaną od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Z załączonego do powyższego postanowienia tytułu wykonawczego z dnia 20 lipca 2000 r. wynikało, że zobowiązana M. W. nie wykonała obowiązków nałożonych na nią decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 7 marca 2000 r. (znak: PINB [...]) polegających na usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości w należącym do zobowiązanej budynku mieszkalnym położonym w miejscowości G. nr [...].
Zażalenie na to postanowienie wniosła M. W.. Zażalenie to zostało nadane listem poleconym w dniu 24.08.2000 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r. (znak: [...]) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez M. W. zażalenia na opisane na wstępie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 20 lipca 2000 r. (znak: [...]).
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 17 par. l ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz. U. Nr z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. dalej ustawa powoływana jako p.e.a.) zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia kwestionowanego postanowienia. Ze zgromadzonego natomiast w sprawie materiału dowodowego wynika, że zobowiązana odebrała skarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w dniu 25 lipca 2000 r., zaś zażalenie nadała na Poczcie w dniu 24 sierpnia 2000 r. Jednocześnie skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie wniosła M. W. żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi podniosła, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 7 marca 2000 r. nakazująca usunąć jej stwierdzone w budynku nieprawidłowości została uchylona decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 7 września 2005 r. (znak: PINB [...]). Nadto skarżąca wskazała, iż w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego została wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. decyzja nakazująca wszystkim współwłaścicielom budynku w G. nr [...] usunięcie nieprawidłowości dotyczących przewodów kominowych. Skarżąca wskazała, że od 1984 r. toczy się postępowanie sądowe o zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości. Zarządzeniem tymczasowym wydanym w powyższym postępowaniu, sąd rejonowy zakazał M. W. dokonywania wszelkich prac remontowych i adaptacyjnych w tym budynku.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p. s. a.).
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia 18 grudnia 2009 r. nie narusza prawa.
Podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej (w niniejszej sprawie wniesienie zażalenia) - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, następstwem zaś tego jest ostateczność kwestionowanego postanowienia.
Zgodnie z art. 17 par. 2 zd. 2 p.e.a. zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
Tak więc organ odwoławczy do którego zażalenie wpłynęło, obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy zażalenie wniesione zostało w terminie przewidzianym przez powołany przepis art. 17 par. 2 zd. 2 p.e.a. Jeżeli organ administracji publicznej stwierdzi, że zażalenie wniesione zostało z uchybieniem tego terminu, wydaje wówczas postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, stosownie do treści art. 134 kpa. w związku z art. 144 kpa, mającym tu zastosowanie z mocy art. 18 p.e.a. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Zasadnie więc organ nadzoru budowlanego II instancji przyjął, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, co skutkowało z kolei wydaniem, na mocy powołanych wyżej przepisów, postanowienia o stwierdzeniu wniesienia zażalenia z uchybieniem przewidzianego ustawą terminu. Jak to bowiem wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, kwestionowane postanowienie z dnia 20 lipca 2000 r. odebrała skarżąca w dniu 25 lipca 2000 r. (k. 12 akt I instancji), zaś zażalenie na to postanowienie nadała w polskim urzędzie pocztowym w dniu 24 sierpnia 2000 r. (k. 7 akt II instancji). Należy więc stwierdzić, że zażalenie to wniesione zostało po upływie przewidzianego w art. 17 par. 2 zd. 2 p.e.a. siedmiodniowego terminu.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia mniejszej sprawy są podnoszone w skardze okoliczności dotyczące uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 7 marca 2000 r., mocą której nakazano skarżącej usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych w należącej do niej budynku.
Po pierwsze, w sprawie niniejszej przedmiotem kontroli sądu jest wyłącznie kwestia incydentalna, jaką jest uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.
Po drugie, oceniając wpływ uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 marca 2000 r. na niniejszą sprawę, należy mieć na uwadze fakt, że powołana przez skarżącą decyzja z dnia 7 września 2005 r. (znak: [...]) uchylająca decyzję z dnia 7 marca 2000 r. (znak: PINB –[...]) nie jest jeszcze ostateczna (k. 17v). W dalszym ciągu pozostaje zatem w obrocie prawnym decyzja z dnia 7 marca 2000 r., której niewykonanie przez skarżącą było podstawą do wystawienia względem niej tytułu wykonawczego. Zatem kontrolowane rozstrzygniecie, zapadło w postępowaniu egzekucyjnym, które w dalszym ciągu się toczy na podstawie tytułu wykonawczego, który nie został ostatecznie wzruszony.
Wobec powyższego, skargę jako niezasadną należało oddalić w oparciu o art. 151 p.p.s.a.