Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. Sąd odrzucił skargę B. B. oraz M. B..
Postanowienie to zostało doręczone A. B. w dniu 21 grudnia 2016 r., natomiast M. B. i B. B. w dniu 20 lutego 2017 r. (k.210 i 211).
W dniu 2 marca 2017 r. (darta stempla pocztowego 27.02.2017) do Sądu wpłynęło zażalenie skarżącego A. B. na powyższe postanowienie. Skarżący złoży je również jako pełnomocnik B. B. oraz M. B..
Zarządzeniem z dnia 22 września 2017 r. Sąd wezwał M. B. do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Zarządzenie to doręczono prawidłowo w dniu 29 października 2017 r.
W dniu 28 października 2017 r. A. B. wskazał, iż M. B. jest nieobecna w Polsce i wniósł o uznanie swojego pełnomocnictwa do działania za córkę.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2017.1369 ze zm. - dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie na postanowienie, wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 30 listopada 2016 r. upłynął A. B. w dniu 28 grudnia 2016 r. Skarżący zażalenie wniósł w dniu 27 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego). W tym stanie rzeczy Sąd uznał zażalenie, wniesione imieniem własnym przez A. B., za spóźnione.
Natomiast terrmin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez M. B. upłynął bezskutecznie w dniu 30 października 2017 r.
Wobec powyższego na podstawie wyżej powołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji.