Uzasadnienie
Na wniosek Związkowej Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w K., przy ul K. [...] Prezydent Miasta, decyzją z dnia 20 czerwca 2002 r., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. rozbudowa i przebudowa istniejącego budynku z przeznaczeniem na funkcję handlowo - usługowo - biurową wraz z infrastrukturą techniczną, na działkach nr [...] i [...], obr. [...] przy ul. R. w K. Odwołanie od tej decyzji wnieśli: J.P., zam. w K., przy ul Z. [...] oraz T.P., zam. w K., przy ul. J.[...], właściciele działek nr [...], nr [...] i nr [...], będący stronami w sprawie. Zarzucili oni: - brak umożliwienia udziału w postępowaniu i brak doręczenia decyzji firmie "I", Sp. z o.o., aktualnemu właścicielowi nieruchomości sąsiadującej z działką, dla której decyzja została wydana,
- - naruszenie przepisów techniczno-budowlanych, w szczególności poprzez brak wyznaczenia w decyzji dopuszczalnego wskaźnika gęstości zabudowy,
- - naruszenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, wynikających z ustaleń planu miejscowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 21 października 2002 r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu tej decyzji napisano, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, zawiera uchybienia zarówno materialno-prawne jak i proceduralne, które uzasadniają jej uchylenie/Obowiązkiem organu, wynikającym z art. 61 § 4 k.p.a., jest powiadomienie o wszczęciu postępowania na wniosek jednej ze stron pozostałych (wszystkich) stron tego postępowania - którymi są właściciele lub użytkownicy wieczyści sąsiednich działek oraz właściciel nieruchomości stanowiącej przedmiot sprawy - i umożliwienie im czynnego uczestniczenia w tym postępowaniu, w szczególności zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Naruszenie tej zasady, ustanowionej w art. 10 k.p.a., jest na tyle istotne, iż mogłoby w przyszłości skutkować wznowieniem postępowania z przyczyny określonej w art. 145 I pkt 4 k.p.a. tzn. z powodu nie uczestniczenia strony bez własnej winy w postępowaniu.
Organ I instancji uznał za strony prowadzonego postępowania administracyjnego właścicieli sąsiednich działek ustalonych na podstawie wypisów z ewidencji gruntów. Jednakże nie brał udziału w prowadzonym postępowaniu aktualny właściciel działki nr [...] – "I" Spółka z o.o. Pominięcie Spółki "I" nie nastąpiło z winy organu, zawiadamiającego strony w oparciu o uzyskane wypisy z rejestru ewidencji gruntów, gdzie jako współwłaściciele działki nr [...]figurowali: J.P. i T.P., którzy po zbyciu działki nie poinformowali o tym fakcie organu I instancji pomimo obowiązku zgłoszenia zmiany (w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tej zmiany) w ewidencji gruntów, wynikającej z umowy sprzedaży.
Niezależnie od powyższego Kolegium Odwoławcze zwróciło uwagę na nieprawidłowości samej decyzji, polegające na braku ustalenia intensywności zabudowy mieszkaniowej. Organ nie wykazał też, czy została zachowana zasada, aby obiekty lub urządzenia projektowane w obszarze M2 nie zajmowały więcej niż 30% danego obszaru. W takim przypadku, zgodnie z 12 ustaleń planu, winien być opracowany bilans (kalkulacja) w którym wykazane zostanie nienaruszenie obowiązującej dla danego obszaru relacji procentowej pomiędzy ogólną powierzchnią tego obszaru, a powierzchnią zajętą pod istniejące zagospodarowanie z zakresu przeznaczenia dopuszczalnego.
Na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Związkowa Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła w dniu [...] 2002 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu napisano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało zaskarżoną decyzję w wyniku rozpatrzenia odwołania p. J.P., nie określiło jednak, które to "odwołanie". Do SKO wpłynęły dwa odwołania: odwołanie z dnia 16.07.2002 r., wniesione i opłacone zgodnie z pouczeniem w decyzji ale - zdaniem skarżących - po terminie i odwołanie z dnia 8 lipca 2002 r. wniesione nieprawidłowo, bezpośrednio do SKO, nieopłacone. Oba odwołania są identycznej treści i brak racjonalnego wytłumaczenia dla złożenia drugiego prawidłowego odwołania spełniającego wymogi prawne.
Zarzucono również, że SKO przyjęło argumentację z odwołania, że w postępowaniu nie brali udziału wszyscy właściciele sąsiednich działek, wbrew swym ustaleniom, iż pominięcie Spółki "I" nie nastąpiło z winy organu, zawiadamiającego strony w oparciu o uzyskane wypisy z rejestru ewidencji gruntów, gdzie jako współwłaściciele działki figurowali pan J.P. i T.P., którzy po zbyciu działki nie poinformowali o tym fakcie organu I instancji pomimo takiego obowiązku. Dlatego też, nie może się ostać zarzut, że istniałyby podstawy do wznowienia postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt.4. Spółka "I" nie uczestniczyła w postępowaniu na wyraźne życzenie jej jedynych wspólników a zarazem jedynych członków Zarządu tj. p. J.P. i T.P., którzy nie dopełnili obowiązku zgłoszenia zmian do rejestru gruntów. Byli oni zarówno zbywcami jak i nabywcami w imieniu spółki działki nr [...].
Napisano dalej, że Urząd Miasta, Wydział Architektury, Geodezji i Budownictwa wykazał w decyzji WZ i ZT, iż obiekty i urządzenia w zakresie przeznaczenia dopuszczalnego w obszarze M2 są zgodne z założeniami planu, ponieważ w ramach użytkowania uzupełniającego dopuszcza się lokalizację m.in. obiektów usług komercyjnych-- i publicznych. Obiekty te można zlokalizować pod warunkiem określonym w punkcie 2. Warunek ten będzie wykazany w projekcie budowlanym złożonym w UMK do pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Powtórzono tu poprzednią argumentacją i dodano, że fakt nie umieszczenia w decyzji nazwiska jednej z odwołujących się stron nie powoduje, że odwołanie jest nieskuteczne. Odwołanie zostało złożone prawidłowo, w terminie, zostało również opłacone. Jak wynika z akt sprawy strony złożyły odwołanie tej samej treści zarówno do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jak i do Urzędu Miasta. Zatem przedmiotem rozpoznania Kolegium była ta sama treść odwołania. Do Kolegium Odwoławczego odwołanie zostało wysłane listem poleconym w dniu 5 lipca 2002 r., J.P. odebrał decyzję w dniu 28.06.2002 r. a więc odwołanie zostało złożone w terminie. W tej sytuacji podnoszone przez skarżącą stronę argumenty nie mogą zostać uwzględnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie dowodu doręczenia, znajdującego się w aktach sprawy należy stwierdzić, że decyzja I instancji została doręczona J.P. w dniu 28 czerwca 2002 r. Termin do wniesienia odwołania dla J.P. upływał więc z dniem 12 lipca 2002 r. W aktach znajdują się dwa odwołania podpisane przez J. P. i T.P. - jedno złożone bezpośrednio w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w dniu 8 lipca 2002 r. i drugie, wniesione prawidłowo za pośrednictwem Urzędu Miasta i prawidłowo opłacone, wysłane listem poleconym w dniu 12 lipca 2002 r. (data stempla pocztowego). Odwołanie to zostało wniesione więc w terminie. Dla jego mocy prawnej nie ma znaczenia fakt, że druga osoba, która odwołanie to podpisała (T. P.) nie odebrała decyzji, jak i to, że drugie odwołanie, wprawdzie wniesione bezpośrednio do sądu, powinno być również uznane za skuteczne. W tym więc zakresie argumentacja skarżących jest chybiona.
Nie jest również trafny wywód skarżących, dotyczący faktu pominięcia Spółki "I" w kontekście ewentualności wznowienia postępowania w sprawie z uwagi na nie branie w nim udziału przez tę stronę. Spółka "I" jest odrębnym podmiotem prawa, odrębnym od osób fizycznych, jakimi są jej właściciele i organy administracyjne powinny dbać o udział każdej z tych stron w postępowaniu. W tym więc zakresie stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest prawidłowe.
Wreszcie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wydając swoją decyzję jako decyzję kasacyjną trafnie spostrzegło, że istnieją przesłanki powodujące konieczność przeprowadzenia ponownego postępowania dowodowego w znacznej części (art. 138 § 2 k.p.a.). Decyzja pierwszej instancji nie ustaliła bowiem wszystkich parametrów, niezbędnych dla uzyskania pewności, że zamierzona inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Słusznie podniesiono brak ustalenia wskaźnika intensywności zabudowy, a także brak procentowego wskazania obszaru przeznaczenia dopuszczalnego. Wybór decyzji kasacyjnej był więc w pełni uzasadniony, a jej treść nie zawiera uchybień.
Z powyższych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).