Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 28 grudnia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 3388/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] lipca 2000 r. Nr: [...]
Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.p.s.a.).
Zarówno na gruncie obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003 r. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74 poz. 368 z późn. zm.), jak i obecnie obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia z dnia 28 grudnia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 3388/01 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi stało się, zgodnie z art. 168 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, póz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), prawomocne albowiem A.K. nie wniósł środka odwoławczego w postaci zażalenia.
W związku z powyższym istnieją ujemne następstwa procesowe wynikłe wskutek wniesienia przez A.K. skargi do sądu administracyjnego z uchybieniem terminu.
Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.
Czynność natomiast podjęta przez stronę po upływie terminu jest, w myśl art. 85 p.p.s.a., bezskuteczna, tak jak w tym przypadku, poprzez złożenie przez A.K. skargi po upływie terminu przysługującego do jej wniesienia. Skarga ta nie czyni więc zadość wymogom formalnym w szerokim znaczeniu (sensu largo) wskutek nie zachowania terminu, o którym mowa w art. 53 p.p.s.a.
Skoro więc, skarżący z naruszeniem terminu o którym wyżej mowa wniósł skargę a jednocześnie odmówiono jej przywrócenia terminu do złożenia skargi, na podstawie art. 58 § l pkt 2 p.p.s.a. - należało orzec jak w sentencji.