Uzasadnienie
W dniu 3 grudnia 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A.S., i z treści tej skargi wynika, że została ona złożona przez pełnomocnika męża J.S. Na skardze podpis złożył J.S.. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa i w związku z tym Sąd wezwał pełnomocnika do doręczenia pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania skarżącej w postępowaniu w tej sprawie.
Wykonując to zarządzenie Sądu, J.S. przedłożył pełnomocnictwo z dnia [...]2002 r. (akta sądowe, karta nr [...]), z treści którego wynika, że A.S., zamieszkała w [...] ustanowiła swojego męża J.S., do występowania w jej imieniu przed wszystkimi urzędami, instytucjami państwowymi, sądami i osobami prywatnymi w sprawie "sprzedaży naszego wspólnego majątku objętego aktem notarialnym Nr [...] z dnia [...] roku, oraz dodatkowo działki - pozycja rejestru [...] osobom i za cenę wedle jego uznania".
Sąd powtórnie wezwał J.S. do przedłożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pod rygorem odrzucenia skargi i mimo odebrania tego wezwania w dniu 10.02.2009 r. J.S. pełnomocnictwa nie przedłożył.
W tym stanie sprawy Sąd uznał, że J.S. nie jest pełnomocnikiem swojej żony A.S., ponieważ nie może wykazać się pełnomocnictwem do reprezentowania w tej sprawie. Tym samym Sąd w drodze pomocy prawnej skierował wezwanie do A.S. na podany adres w [...] o podpisanie wniesionej w dniu 3 grudnia 2008 r. skargi w terminie 1 miesiąca pod rygorem jej odrzucenia wraz z informacją o możliwości ustanowienia pełnomocnika do prowadzenia sprawy lub do doręczeń i skutkach poniechania wyznaczenia takiego pełnomocnika.
W dniu 1 czerwca 2009 r. do Sądu dotarła wiadomość z Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w C. z treści której wynika, że nie było możliwym doręczenia przesyłki A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W tej sprawie skargę w imieniu A.S. wniósł J.S., który jednak nie przedłożył pełnomocnictwa do skutecznego reprezentowania swojej żony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z treści przedłożonego przez J.S. pełnomocnictwa wynika tylko tyle, że obejmuje ono umocowanie do sprzedaży wspólnego majątku objętego aktem notarialnym oraz sprzedaży działki osobie i za cenę według uznania pełnomocnika.
Postępowanie administracyjne w tej sprawie nie obejmowało sprzedaży działki, ale wypłatę (brak wypłaty) odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną na cele budowy drogi. Taka treść pełnomocnictwa pozwala na zakwalifikowanie go jako pełnomocnictwa do dokonania określonych jednorodzajowo czynności stanowiących sprzedaż "wspólnego majątku". Nic z treści tego pełnomocnictwa nie wynika, aby obejmowało ono upoważnienie do uzyskania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Udzielenie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną i to wola mocodawcy określa, jaki jest zakres tego pełnomocnictwa.
Skarga została więc wniesiona w imieniu A.S. i podpisana przez J.S., nie legitymującego się pełnomocnictwem do reprezentowania swojej żony. Tym samym skarga ta obarczona jest brakiem formalnym polegającym na jej nie podpisaniu przez skarżącą A. S. Brak ten, polegający na braku podpisania skargi, nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Porównując znajdujące się daty na przesyłce z Konsulatu Generalnego (18 maja 2009 r. – data sporządzenia pisma zwrotnego; 10 kwietnia 2009 r. – data wysłania przesyłki przez Konsulat do skarżącej) należy wnosić, że już w dniu 18 maja 2009 r. Konsulat Generalny w C. posiadał informację o braku możliwości doręczenia przesyłki A.S.
Tym samym w dniu 26 czerwca 2009 r. (data rozpoznawania sprawy), minął okres 1 miesiąca na podpisanie skargi przez A S. Wprawdzie art. 299 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że "strona zamieszkała za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń a w razie niedopełnienia tego obowiązku, pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia", to jednak przepis ten ma zastosowanie tylko co do skuteczności doręczania pism w postępowaniu sądowym z udziałem osoby zamieszkałej za granicą, a tym samym nie ma znaczenia dla oceny prawidłowego sporządzenia – pod względem formalnym – skargi i konsekwencji braków formalnych takiej skargi.
Skarga wniesiona przez stronę zamieszkałą za granicą i przez nią nie podpisana, podlega odrzuceniu tak jak i skarga wniesiona przez osobę zamieszkałą w kraju – jeżeli pomimo wezwania do usunięcia tego braku, skarga nie została podpisana.
Brak podpisania skargi stanowi brak formalny w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
W związku z powyższym należy wskazać, iż w tej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi A.S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Odrzucenie skargi A.S. nie ma wpływu na tok rozpoznawania skargi J. S.