Uzasadnienie
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi J.K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie Naczelnego daty 1.2.2002r. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].01.2002r. Nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...].10.2001 r. Nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania skarżącemu uprawnień do świadczenia pieniężnego na podstawie ustawy z dnia 31.05.1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.), z uwagi na złożenie wniosku po upływie terminu do jego skutecznego wniesienia przewidzianego w art. 4 ust. 5 powołanej ustawy.
Jak wynika z udzielnych i zwróconych przez stronę przeciwną akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, uzupełnionych o dokumenty powstałe po dacie wydania zaskarżonego orzeczenia, decyzją z dnia [...].08.2005r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 154 § 1 i 2 kpa oraz art. 2 pkt 2 lit a, art. 4 ust. 1,2, i 5 oraz art. 5 ustawy z dnia 31.05.1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) po rozpatrzeniu sprawy J.K. - w punkcie I. uchylił decyzję własną z dnia [...].01.2002r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...].10.2001r. Nr [...], jak również w punkcie II. Przyznał wyżej wymienionemu uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w powołanej ustawie z tytułu deportacji do pracy przymusowej w maksymalnym wymiarze określonym w art. 3 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.s.a.).
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, przy czym określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy.
Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej, bowiem kwestionowane w skardze decyzje zostały w toku postępowania sądowoadministracyjnego uchylone przez organ, który je wydał w trybie nadzwyczajnym z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17.06.2003r. sygn. akt P-24/02 (Dz. U. nr 110, poz. 1060), zaś skarżącemu przyznano świadczenie pieniężne mającą charakter konstytutywny decyzją Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].08.2005r. Nr [...].
Mając powyższe na uwadze, uznając postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie za bezprzedmiotowe, Wojewódzki Sąd Administracyjny biorąc za postawę art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.