Uzasadnienie
W dniu 10.10.2002r. Kancelaria Biegłych Rewidentów "[...]" wystosowała do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismo w sprawie dostępu do informacji powołując się na wcześniejszą korespondencję zarówno z tym organem, jak i z Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. i 14-dniowy termin do udzielenia informacji publicznej przewidziany w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zakreślono 3- dniowy termin, w którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien ustosunkować się do wniesionego pisma i zagrożono złożeniem skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz wniosku o ukaranie osób odpowiedzialnych za zwłokę. Wnioskodawca przypomniał, że domagał się udostępnienia informacji na temat stanu technicznego budynku przy ulicy [...] w okresie wynajmowania pomieszczeń przez Kancelarię "[...]"; obecnego stanu sprawy postępowania w sprawie nr [...] i przewidywanego terminu jej zakończenia, a także podjęcia środków prawnych w przedmiocie osób winnych naruszenia prawa budowlanego w tej sprawie. Powołano się, iż podstawą prawną żądania jest art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1,6 ust. 3 lit. "d" i "e", art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W dniu 18.10.2002r. Kancelaria Biegłych Rewidentów "[...]" złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Powołano się na art. 14 ust. 1 ustawy z 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198) w związku z "odpowiednim zastosowaniem" art. 37 kpa. Kancelaria była zdania, że decyzja w sprawie udzielenia informacji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powinna była zapaść do 23.09.2002r. Dlatego "skarga na bezczynność Powiatowego Organu nadzoru budowlanego na podstawie jest w pełni uzasadniona" (przyp.- oryginalna pisownia). Kancelaria wniosła o niezwłoczne wyznaczenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego terminu do udzielenia informacji bądź wydania decyzji w tej sprawie, a także ustalenia przyczyn i osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie.
Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...].10.2002r. nr [...] wydaną na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r. Nr 112, poz. 1198), art. 80 ust. 2 pkt. 1, art. 83 ust. 1 ustawy z 7.04.1994r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) odmówiono Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" udzielenia informacji dotyczących postępowania w sprawie stanu technicznego budynku mieszczącego się przy ulicy [...] w K. Stwierdzono, że Kancelaria "[...]" nie jest stroną toczącego się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowania dotyczącego stanu technicznego wspomnianego budynku, gdyż z właścicielem budynku J. Z. łączył kancelarię jedynie stosunek cywilno-prawny (umowa najmu). O tym, iż kancelaria nie ma przymiotu strony informowano ją kilkakrotnie, a nadto interes prawny J. Z. -strony prowadzonego postępowania nie pozwala udzielić Kancelarii "[...]" bliższych informacji dotyczących stanu technicznego wspomnianego budynku.
W decyzji pouczono Kancelarię "[...]" o prawie i trybie wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W dniu 19.11.2002r. w rozpoznaniu wspomnianego zażalenia Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" S.A. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał postanowienie, znak: [...]. Podstawą prawną postanowienia był art.123 § 2 w zw. z art. 37 § 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7.07.1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Postanowienie uznało wniesione zażalenie za nieuzasadnione, gdyż jak stwierdzono w jego uzasadnieniu Kancelaria Biegłych Rewidentów "[...]", która była najemcą lokali w budynku przy ulicy [...] i wypowiedziała umowę najmu, nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie stanu technicznego tego budynku. Powołano się na to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego kilkakrotnie informował "[...]" o stanie sprawy, a w związku z wystąpieniem z dnia 22.08.2002r. wydał decyzję dnia [...].10.2002r. (Nr [...]) na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmawiając udzielenia Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" udzielenia informacji w przedmiotowej sprawie.
W tej sytuacji wydana decyzja stanowi załatwienie wniosku zgodnie z przepisami kpa. Pouczono też Kancelarię "[...]", że przysługuje jej odwołanie od wspomnianej decyzji organu l instancji, a nadto pouczono ją, że wydane postanowienie jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie.
Kancelaria Biegłych Rewidentów "[...]" wniosła skargę na powyższy akt nazywając go decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarzuciła błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 16 ustawy z 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez uznanie za nieuzasadnione zażalenie Kancelarii na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie przewidzianym w art. 35 kpa jej wniosku o rozpatrzenie w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej wystąpienia "[...]" dotyczącego przekazania informacji o prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowaniu administracyjnym w sprawie stanu technicznego budynku przy ulicy [...] w K. Kancelaria wniosła o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu do skargi "[...]" polemizuje z odmową przyznania jej przymiotu strony, twierdzi, że ma interes prawny w uzyskaniu informacji dotyczących stanu technicznego budynku przy ulicy [...].
Uważa, że skarga na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. sprawy w terminie jest uzasadniona, gdyż decyzja powinna zapaść najpóźniej do 23.09.2002r. i informacja udzielona albo wydana decyzja o odmowie udzielenia informacji wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia. Ponieważ do 18.10.2002r. Kancelaria nie otrzymała żadnej odpowiedzi, skarga na bezczynność organu Nadzoru Budowlanego była uzasadniona.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o jej odrzucenie. Organ podnosi, że skarga dotyczy jego postanowienia z 19.11.2002r., którym uznano zażalenie Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" za nieuzasadnione. Postanowienie to zostało oparte o art. 37 § 2 kpa, nie kończy ono postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Nie służy też na nie zażalenie (art. 141 § 1 kpa). Brak zatem przesłanek dopuszczalności skargi (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Istnieje też wątpliwość także od strony podmiotowej, czy strona skarżąca posiada legitymację do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 19.11.2002r., wydanego w rozpoznaniu zażalenia z dnia 18.10.2002r. Kancelarii Biegłych Rewidentów "[...]" na niezałatwienie sprawy w terminie. Nie jest to zatem, jak niesłusznie twierdzi skarżący- decyzja organu II instancji merytorycznie rozstrzygająca o kwestii dostępu do informacji publicznej. Strona skarżąca została pouczona w decyzji nr [...] z [...].10.2002r. o prawie wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z akt sprawy nie wynika, aby takie odwołanie złożyła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela pogląd Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż skarga na postanowienie tego organu z 19.11.2002r. jest niedopuszczalna. Postanowienie to zostało wydane w trybie określonym w art. 37 § 1 i § 2 kpa, a zatem w trakcie rozpatrywania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub 36 kpa. Jest to zatem kwestia wynikająca z toku postępowania, a wydane postanowienie nie rozstrzyga o istocie sprawy (art. 123 § 2 kpa). Nie przysługuje też na nie zażalenie zgodnie z art. 141§ 1 kpa. Jak wynika z treści art. 3 § 2 ustawy z 30.08.2002r. p.o.p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne kontrolują tylko te postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty sprawy. Tego rodzaju postanowienie jak kwestionowane nie należy do wyżej wymienionych kategorii, a zatem nie podlega ono kognicji sądu administracyjnego. Skoro zatem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30.08.2002r. p.o.p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).