Uzasadnienie
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja po jej dwukrotnym awizowaniu w dniach 22 i 30 listopada 2016r. nie została podjęta przez skarżącego.
J. K. zgłosił się do organu dopiero w dniu 10 lutego 2017r. i odebrał kopię decyzji, a następnie w dniu 15 lutego 2017r. wniósł skargę na decyzję organu II instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podając, iż brak jego winy wynikał z nieprawidłowości w doręczaniu decyzji polegającymi na niepozostawianiu zawiadomień o przesyłkach, co wobec zmiany listonoszy doręczających przesyłki zdarza się ostatnio bardzo często. O wydaniu decyzji nie został w jakimkolwiek czasie powiadomiony prawidłowo.
Skarżony organ w piśmie z dnia 11 kwietnia 2017r. podał, iż nie posiada dowodów doręczenia czterech zawiadomień o przedłużeniu terminu do zakończenia sprawy, gdyż były wysyłane listami zwykłymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.
Podana we wniosku okoliczność nieprawidłowości w awizowaniu przesyłek kierowanych do skarżącego w powiązaniu, z okolicznością nie doręczania za pomocą przesyłek rejestrowanych wszystkich (aż czterech) zawiadomień o przedłużeniu terminu do zakończenia sprawy, trwającego od grudnia 2015r. do października 2016r., wyłącza winę skarżącego w niezachowaniu terminu. Zaistniała długotrwałość rozpoznania odwołania, wobec braku wykazania przez organ doręczania stosownych zawiadomień, stanowi obiektywną i niezależną od strony okoliczność wpływającą na niezachowanie terminu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.