Uzasadnienie
Decyzją z dnia 25 września 2009r. znak: [....] Starosta T., działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu zgłoszenia z dnia 30.07.2009 r. (data wpływu) złożonego przez J.K., wniósł sprzeciw na wymianę pokrycia dachu na budynkach położonych na działkach nr ewid. [....], [....] w W. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.
Postanowieniem z dnia 17.08.2009 nałożono obowiązek uzupełnienia wniosku i brakujących dokumentów w terminie do dnia 18.09.2009 r. Do dnia dzisiejszego obowiązek nałożony w w/w postanowieniu nie został wykonany.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła J.K. zarzucając, iż do zgłoszenia załączyła wszystkie prawem wymagane dokumenty. W zgłoszeniu podała, że zamierzam rozpocząć prace budowlane w dniu 31 sierpnia 2009r., a więc po upływie przewidzianych prawem 30 dniach od złożenia zgłoszenia. Przez okres 30 dni nie otrzymała żadnego pisma od organu, dlatego w dniu 1 września 2009r. rozpoczęła prace (zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego) przy jednym budynku, zdejmując niebezpieczny dla środowiska eternit i kryjąc dach blachą trapezową ciemnego koloru (tak jak stanowi o tym MPZP W). Postanowienie Starosty z dnia 17 sierpnia 2009r. otrzymała już po 30 dniowym terminie, gdy stary eternit był już z dachu jednego budynku zdjęty. Żądanie zawarte w tym postanowieniu było sprzeczne z prawem, bo MPZP W. nie przewiduje dla terenów MK 1 uzgadniania takich robót budowlanych z konserwatorem zabytków. Konserwator przesłał zalecenia, które nie mają znaczenia dla treści zgłoszenia.
Wydając zatem postanowienie z dnia 17 sierpnia 2009 roku Starosta nadużył prawa. MPZP W. zawiera wyraźne zapisy dotyczące wymiany pokryć dachowych (blacha trapezowa koloru ciemnego) a uzgodnienie robót budowlanych dotyczy tylko budynków sprzed 1945 roku.
Decyzją z dnia 4 grudnia 2009r., znak: [....], Wojewoda [....], działając na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 póz. 1118 - jednolity tekst ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na obszarze oznaczonym symbolem MK1, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego północnej i centralnej części obszaru wsi Witów wprowadzonego Uchwałą nr XVI/112/2000 Rady Gminy Kościelisko z dnia 17 lipca 2000 r., obszary oznaczone symbolem MK1 charakteryzują się wysokimi wartościami substancji zabytkowej przy znacznym stopniu przekształcenia, objęte są ochroną stosownie do wskazań, zawartych w § 5 ust.
1. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane "pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków". Organ l instancji słusznie wystąpił do inwestora o udzielenie informacji czy budynki są wpisane do rejestru zabytków w związku lokalizacją inwestycji w obszarze oznaczonym symbolem MK1. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami "ochrona zabytków polega, w szczególności, na podejmowaniu przez organy administracji publicznej działań mających na celu: 2) zapobieganie zagrożeniom mogącym spowodować uszczerbek dla wartości zabytków;
6) uwzględnianie zadań ochronnych w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przy kształtowaniu środowiska". Rozporządzenie Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest, szczegółowo określa obowiązki wykonawcy prac polegających na bezpiecznym użytkowaniu i usuwaniu wyrobów zawierających azbest. Zgodnie z art. 6 pkt. 1 rozporządzenia: "Wykonawca prac polegających na zabezpieczeniu i usuwaniu wyrobów zawierających azbest, obowiązany jest do: 1) uzyskania odpowiednio zezwolenia, pozwolenia, decyzji zatwierdzenia programu gospodarowania odpadami niebezpiecznymi albo złożenia organowi informacji o sposobie gospodarowania odpadami niebezpiecznymi, 3 b) informacje o metodach wykonywania planowych prac". Inwestor zobowiązany jest szczegółowo określić w zgłoszeniu: rodzaj lub nazwę wyrobów zawierających azbest, termin rozpoczęcia i planowanego zakończenia prac, adres obiektu, kopię aktualnej oceny stanu wyrobów zawierających azbest, określenie liczby pracowników, którzy przebywać będą w kontakcie z azbestem.
Postanowienie Starosty T. z 17 sierpnia 2009 r., zostało nadane 18 sierpnia 2009r., zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. "termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego". W przypadku nadania pisma za pośrednictwem polskiej poczty termin jest zachowany tylko wtedy, gdy pismo zostało złożone w ostatnim dniu terminu do godziny 24. Decyduje data stempla pocztowego.
Organ stwierdził zatem, że niedopełnienie przez Inwestora obowiązku uzupełnienia wniosku i brakujących dokumentów określonych w postanowieniu z dnia 17 sierpnia 2009 r., skutkowało wniesieniem sprzeciwu, a nadto planowana inwestycja winna być realizowana zgodnie z ustawą określającą sposób i warunki bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła J.K., powtarzając zarzuty podniesione w odwołaniu, podniosła też że organ nie zapoznał ją ze sprawą. Nadto organ II instancji zamiast poważnej analizy jej zarzutów, powołał dodatkową podstawę sprzeciwu - naruszenie zasad gospodarki odpadami niebezpiecznymi, co nie należy do kompetencji organów administracji budowlanej lecz gminy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1-2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz U. nr 153, póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08. 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134§ 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.
Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych, w tym do wydawania decyzji lub innych aktów rozstrzygających sprawę co do istoty, albo kończących formalnie postępowanie administracyjne. Wady postępowania skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a.
Skarga jest nieuzasadniona.
Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji z dnia 4 grudnia 2009r, znak: [....], Wojewody [....], jak też decyzji organu l instancji z dnia 25 września 2009r. znak: [....] Starosty T., uznał, że decyzje te nie naruszają przepisów postępowania jak też przepisów prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy.
Organy administracji obu instancji w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające zgodnie z zasadami postępowania wyrażonymi w przepisach art. 7 k.p.a., art.77 § 1 k.p.a i art. 107 § 3 k.p.a. Organy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy w sprawie. Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi określone w przepisie art. 107 § 3 k.p.a, ponieważ organy w swoich decyzjach wskazały okoliczności faktyczne sprawy które stanowiły podstawę ustalenia tego stanu a także wskazały i wyjaśniły zastosowanie prawidłowych przepisów prawa stanowiących podstawę rozstrzygnięcia zawartego w decyzjach.
Z postępowania wyjaśniającego wynika, że skarżąca w dniu [....].2009 r. wniosła do Starosty T. zagłoszenie wykonania zmiany pokrycia dachowego bez zmiany konstrukcji dachu na działkach nr ewid. [....] i nr [....] położonych w W., podając jednocześnie termin rozpoczęcia robót na dzień: 31.08.2009 r.
Starosta T. po przeanalizowaniu zgłoszenia stwierdził, że zgłoszenie to posiada braki i w związku z tym postanowieniem z dnia 17.08.2009 r. znak: [....] wydanym na podstawie art. 30 ust.2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane nałożył na zgłaszającą obowiązek uzupełnienia braków poprzez przedłożenie wskazanych w postanowieniu dokumentów, wyznaczając jednocześnie termin wykonania tego obowiązku do 18.09.2009 r..Skarżąca postanowienie to odebrała osobiście w dniu 3.09.2009 r. (k.9 akt adm.) i w zakreślonym terminie do 18.09.2009 r. braków tych w ogóle nie uzupełniła, w związku z czym organ l instancji - Starosta T. zasadnie wniósł sprzeciw wobec zamiaru zgłoszenia wymiany pokrycia dachu na przedmiotowych nieruchomościach wydając swoją decyzję w dniu 25.09.2009 r. znak: [....], którą organ II instancji zasadnie utrzymał w mocy. Materialnoprawną podstawą do wydania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Stosownie do tego przepisu w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia.
Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o którym mowa wart. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb odpowiednie szkice, rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji.
Przepis ten jasno określa, że w każdym przypadku jeżeli zgłaszający w zakreślonym terminie nie uzupełnił wszystkich barków zgłoszenia, to organ administracji zobligowany jest do wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych lub budowy.
W związku z tym, skoro skarżąca do dnia 18.09.2009 r. nie uzupełniła w ogóle braków zgłoszenia, to organ zasadnie wniósł sprzeciw wobec zamiaru wymiany pokrycia dachu na podstawie art. 30 ust.2 in fine.
Odnosząc się do zarzutu skarżącej podniesionego w skardze, iż wniesienie sprzeciwu przez organ było nieuzasadnione, ponieważ organ do 31.08.2009 r. nie wniósł sprzeciwu i skarżąca rozpoczynając roboty budowlane od dnia 31.08. 2009 r miała do tego prawo, to zarzut ten należy uznać za nieuzasadniony. Organ l instancji zachował 30 dniowy termin do wniesienia sprzeciwu licząc od daty wniesienia zgłoszenia przez skarżącą, o którym mowa w art. 30 ust 2 Prawa budowlanego. Organ l instancji wydając postanowienie o uzupełnienie braków zgłoszenia z dnia 17.08.2009r. znak: [....] spowodował przerwanie biegu 30 dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu. Postanowienie to skierowane zostało do skarżącej i fakt, iż skarżąca odpis tegoż postanowienia otrzymała w dniu 3.09.2009 r. nie może świadczyć o upływie 30-dniowego termu do wniesienia sprzeciwu.
Zatem wszystkie zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione. Należy tu jednak wskazać, iż skoro skarżąca, zgodnie ze zgłoszeniem, w dniu 31.08. 2009 r. rozpoczęła roboty budowlane związane z wymianą pokrycia dachu gdyż do tego czasu nie otrzymała postanowienia z dnia 17.08.2009r. znak: [....], to w takiej sytuacji robót budowlanych wykonanych w tym okresie nie można uznać za wykonane bez zgłoszenia.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, nie naruszono przepisów mających wpływ na wynik sprawy, to skargę jako nieuzasdnioną należało oddalić.