Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].2002 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane w związku z art. 104 kpa nałożył na J. i S. K. obowiązek wykonania do [...].2002 r. inwentaryzacji i oceny technicznej samodzielnie wykonanego przykanalika i przedłożenia protokołu odbioru przykanalika przez Wodociągi oraz inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej. Wedle ustaleń organu l instancji na terenie posesji przy ul. [...] w [...] J. i S. K. dokonali modernizacji przykanalika ściekowego bez zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Wykonano również przebudowę przykanalika do istniejącej na posesji studzienki kanalizacyjnej. Inwestorzy przedłożyli do wglądu projekt budowy przyłącza kanalizacji ściekowej do budynku z 1971 r., jednakże z zaprojektowanych w tym czasie dwóch studzienek - na posesji wykonano tylko jedną.
Przebieg zmodernizowanego przykanalika nie pokrywa się z okazanym projektem. Tak więc inwestycja polegająca na budowie przykanalika ściekowego była samowolą budowlaną. Wobec faktu, że przykanalik jest urządzeniem budowlanym związanym z obiektem budowlanym brak jest podstaw do zastosowania art. 48 Prawa budowlanego. Ponieważ jednak występują wątpliwości co do poprawności wykonania przedmiotowego urządzenia niezbędne jest wykonanie stosownej oceny technicznej, która szczegółowo określi zakres uchybień w stosunku do obowiązujących przepisów techniczno- budowlanych. Po wykonaniu nałożonych na inwestora obowiązków istnieje możliwość zalegalizowania wybudowanego urządzenia.
Na skutek odwołania wniesionego od wskazanej decyzji przez S.K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzję - decyzją z dnia 8.01.2003 r. nr [...] utrzymał w mocy. Organ II instancji podzielił ustalenia faktyczne organu niższego stopnia oraz dokonaną przezeń ocenę prawną. Dodatkowo zauważył organ odwoławczy, że inwestor częściowo wykonał już zaskarżoną decyzję przedkładając protokół odbioru technicznego i próby szczelności sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia oraz inwentaryzację geodezyjną wykonanego przyłącza. Pomimo jedna częściowego spełnienia określonych w zaskarżonej decyzji obowiązków decyzja organu l instancji w dacie jej wydania była zasadna.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą skargę Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego J. i S. K. zarzucili decyzji naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 oraz art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 6, 7, 8, 10 i 11 kpa oraz naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. W oparciu o powyższe zarzuty wnosili skarżący o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania administracyjnego. Wedle skarżących przebudowa przykanalika ściekowego nie była inwestycją planowaną lecz zdeterminowaną koniecznością natychmiastowego usunięcia awarii poprzez wymianę kawałka rury zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami. Tak więc nie ma mowy o remoncie istniejącego obiektu budowlanego, gdyż przedmiotowa rura to element użytkowy. Ponadto cała instalacja wykonania w 1971 r. również powstała zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami i roboty zostały odebrane.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o oddalenie skargi powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97§1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy o p. p. s. a.), Skarga jest bezzasadna.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy upoważnia do twierdzenia, że instalacja kanalizacyjna, w tym także przykanalik ściekowy objęty przedmiotowymi pracami ma inny przebieg niż projektowany w 1971 r. Twierdzenie to jest oczywiste zważywszy już tylko na porównanie projektu przyłącza kanalizacji sanitarnej zatwierdzonego 31.03.1971 r. oraz inwentaryzacji geodezyjnej przedłożonej przez inwestora z [...].2002 r. Bez znaczenia jest przy tym co skłoniło skarżących do wzmiankowych prac - czy było to zamierzenie inwestycyjne planowane, czy też implikowane awarią sieci - okoliczność ta bowiem jest prawnie irrelewantna - istotne jest to, że zakres dokonanych prac i sposób posadowienia instalacji nie jest tożsamy z określonymi w projekcie. Zaakcentować przy tym należy, że także z protokołu oględzin z 28.05.2002 r. - podpisanego bez zastrzeżeń przez skarżących-jednoznacznie wynika, że zakres prac dokonanych w ramach remontu instalacji sanitarnej był znacznie szerszy niż powołany w skardze.
Objął bowiem wewnętrzną instalację kanalizacyjną w pomieszczeniu piwnicznym i wymianę rur przyłącza kanalizacji na odcinku od budynku do biegnącego równolegle do granicy wschodniej przyłącza. Powyższe prace - co jest bezsprzeczne - nie zostały zgłoszone właściwemu organowi, a to sprzeczne było z dyspozycją art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Skutkowało to z kolei wyczerpaniem dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy, skoro zrealizowane przedsięwzięcie było urządzeniem budowlanym o którym mowa w art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego, nie zaś obiektem budowlanym w rozumieniu art. 48 tej ustawy.
Wobec powyższego powoływane przez skarżącego naruszenia prawa nie miały miejsca, co przesądza o oddaleniu skargi stosownie do treści art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.