Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2018 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu A. T. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2018 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata G. C..
W pkt 2 pisma z dnia 25 września 2018 r. pełnomocnik z urzędu zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego z urzędu, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Oświadczył, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Wniosek ten powtórzył podczas rozprawy przed WSA w dniu 3 października 2018 r.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 21 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) należało orzec jak w sentencji.