Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].10.2000 r. (Nr [...]) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] działając na podstawie art.25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tj. Dz.U. nr z 1997 r. Nr 142, poz. 950 z późn.zm. zwaną dalej ustawą o kombatantach) pozbawił uprawnień kombatanckich J. W. przyznanych przez Z W ZBoWiD w [...] decyzją z [...].12.1985 r. z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej w okresie od [...].06.1948 do [...].12.1948 r., podnosząc w uzasadnieniu, iż J. W. w okresie zaliczonym przez b.ZBoWiD jako działalność kombatancka pełnił służbę w Ludowym Wojsku Polskim ale jak wynika z akt sprawy podczas tej służby nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art.l ust. 2 pkt 6 cyt. ustawy.
Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym odwołujący się podniósł, że jednostka w której odbywał służbę wojskową brała udział w walkach z oddziałami UPA, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...], decyzją z dnia [...].10.2001 r. ([...]) orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...].10.2000 r., wywodząc, że uprawnienia kombatanckich, przyznane przez ZBoWiD w [...] wynikały wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej, więc z tytułu, jakiego nie zawiera obecnie obowiązująca ustawa, zatem podstawą prawną do pozbawienia uprawnień jest art.25 ust.2 pkt 2 ustawy o kombatantach. Z wykazu Centralnego Archiwum Wojskowego wynika, że. jednostka w której odbywał służbę nie brała udziału w walkach z oddziałami UPA.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył J. W. i nie precyzując żądania skargi jeszcze raz podniósł, że jednostka w której odbywał służbę Wojskową brała udział w walkach z oddziałami UPA.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)
- naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art.25 ust. 2 pkt. 2 ustawy o kombatantach, uprawnień kombatanckich pozbawia się osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i.utrwalenie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art. l ust. 2, w art. 2 oraz w art.
- Uprawnienia te zachowują jednak osoby, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939 lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie, oraz żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od [...] maja 1945 r. do [...] czerwca 1947 r. Z akt b. ZBoWiD wynika, że skarżący uprawnienia kombatanckie uzyskał z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej w okresie od [...].06.1948 do [...].12. 1948 r., pełniąc służbę w Ludowym Wojsku Polskim.
Skarżący mógłby te uprawnienia zachować gdyby wykazał, że pełnił z poboru służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od [...] maja 1945 r. do [...]czerwca 1947 r., lub, że w czasie służby uczestniczył w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Werhwolfu.
Skarżący jak sam podaje w życiorysie służbę wojskową zaczął odbywać w dniu [...].06.1948 r., a więc poza okresem od [...].05. 1945 r. do [...]. 1947 r.
Jego twierdzenie, że uczestniczył w walkach, w jednostkach Wojska Polskiego, z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii pozostaje w oczywistej sprzeczności z dokumentacją Centralnego Archiwum Wojskowego. Wprawdzie z dokumentacji tego archiwum wynika, że Samodzielny Batalion Łączności, w którym skarżący odbywał służbę, w lutym 1948 r. brał udział w walkach z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii ale skarżący służbę wojskową zaczął odbywać dopiero z dniem 18.06.1948 r. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.