Uzasadnienie
postanowienia z dnia 25 sierpnia 2020 r.
Pismem z dnia 7 stycznia 2020 r., znak [...], Wojewódzki Konserwator Zabytków zawiadomił Firma A o włączeniu z dniem 7 stycznia 2020 r. do wojewódzkiej ewidencji zabytków kart ewidencyjnych następujących obiektów: Bar "[...]", Bar "[...]" i Restauracja [...]". Pismo to zastało doręczone w dniu 15 stycznia 2020 r. (dowód doręczenia w aktach sądowych).
Pismem z dnia 23 stycznia 2020 r., powołując się na art. 52 § 3 i 53 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Firma A wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez włączenie do wojewódzkiej ewidencji zabytków kart ewidencyjnych odnośnych obiektów oraz anulowania założonych kart ewidencyjnych. Pismem z dnia 10 lutego 2020 r., doręczonym w dniu 17 lutego 2020 r., organ odpowiedział na wezwanie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Pismem z dnia 27 lutego 2020 r., nadanym listem poleconym w dniu 2 marca 2020 r., Firma A wniosła skargę na czynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. polegającą na włączeniu do wojewódzkiej ewidencji zabytków kart adresowych obiektów stanowiących własność skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zaskarżona czynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). Zgodnie zaś z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Ponieważ ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi ani wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na przedmiotową czynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. rozpoczął bieg od dnia, w którym skarżąca się dowiedziała o jej podjęciu (15 stycznia 2020 r.), i upłynął z dniem 14 lutego 2020 r.; wystosowane przez skarżącą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie miało wpływu na bieg tego terminu. Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2020 r. jest zatem spóźniona. Sąd nie dopatrzył się przy tym okoliczności mogących wskazywać na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a., dlatego też Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił tę skargę odrzucić (pkt I sentencji postanowienia).
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. O zwrocie wpisu, na podstawie powołanego przepisu, Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia.