Uzasadnienie
Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z 24 I 2001r Nr [....], wydaną na podstawie art. 48 w zw. z art. 80 ust. 2 pkt l i 83 ust. l ustawy z dnia 7 VIII 1994 r Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000r Nr 106, poz. 1126) oraz art. 104 kpa nakazano E.K. zam. ul. [....] w G. rozbiórkę szopy drewnianej będącej w budowie - bez pozwolenia na budowę - na działce nr [....] położonej przy ul. [....] w G.. Polecono o wykonaniu powyższego obowiązku powiadomić pisemnie Inspektorat w terminie 7 dni od zakończenia robót. Powołano się na protokół kontroli przeprowadzonej [....] 2000r, z którego wynika, że w listopadzie 2000r. E.K. przystąpił bez pozwolenia do budowy szopy drewnianej, o wymiarach w rzucie 3 m x5,10m na działce nr [....] położonej przy ul. [....] j w G. Do dnia kontroli wykonał konstrukcje ścian i dach z elementów drewnianych oraz deskowanie pełne dachu i trzech ścian. Do zakończenia budowy pozostało wykonanie ściany przedniej i pokrycie dachu.
Szopa posadowiona jest na elementach betonowych - bez trwałego połączenia z gruntem. W czasie kontroli E.K. oświadczył, że od lat siedemdziesiątych buduje budynek mieszkalny, a przedmiotową szopę będzie wykorzystywał do przechowywania materiałów budowlanych. Wobec tego [....] 2000r. przeprowadzono kontrolę budowy budynku mieszkalnego na działce nr [....] przy ul. [....] w G. i stwierdzono, że budynek jest częściowo użytkowany - E.K. zamieszkuje w dwóch pomieszczeniach na parterze - a piętro budynku jest w stanie surowym otwartym. Budynek ma numer porządkowy [....] i w budynku tym E.K. jest zameldowany na pobyt stały od [....] IX 1972r (wpis w dowodzie osobistym). W czasie kontroli budynku E.K. nie okazał pozwolenia na budowę, projektu budowlanego, dziennika budowy oświadczając jedynie, że pozwolenie takie zostało wydane pod koniec lat 60-tych.
W związku z tym organ stwierdził, że " należy uznać, że E.K. nie posiada aktualnego pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych związanych z dokończeniem budowy budynku mieszkalnego, a tym samym nie może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę szopy w myśl art. 29 ust. l pkt 3 Prawa budowlanego".
Nie uznano, iż E.K. dokonał remontu szopy, gdyż rozebrał poprzednia szopę i wybudował nową wykorzystując cześć materiału z rozbiórki - o mniejszych wymiarach i w większej odległości od granicy. W myśl art. 3 pkt 5 prawa budowlanego przedmiotowa szopa jest tymczasowym obiektem budowlanym, jednak art. 29 prawa budowlanego nie przewiduje zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę tego typu obiektu w sytuacji, gdy nie jest on położony na terenie budowy realizowanej w pozwoleniu na budowę. Wobec tego uznano rozbiórkę za konieczna z rozumieniu art. 48 prawa budowlanego.
W odwołaniu E.K. twierdzi, że wszystkie problemy wynikają z konfliktu z sąsiadem S.E.. Szopa jest stronie potrzebna do przechowywania różnych materiałów niezbędnych dla różnych prac budowlanych i gospodarczych. Ma zamiar ubiegać się o zezwolenie na budowę budynku gospodarczego, a do tego czasu wnosi o nie rozbieranie szopy.
Decyzją [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z29X2001r nr [....] wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z 7 VII 1994r -Prawo budowlane (t. j. z 2000r., Dz. U. Nr 106, póz. 1126) uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej treści rozstrzygnięcia i nakazano inwestorowi E.K. zam. przy ul. [....] w G. rozbiórkę szopy drewnianej w wymiarach w rzucie 3m x5,10 m, będącej w budowie - bez pozwolenia na budowę, położonej na działce nr [....] przy ul. [....] w G. Organ uznał, iż organ I instancji prawidłowo ustalił, że E.K. nie posiada ważnego pozwolenia na budowę domu mieszkalnego a zatem przedmiotowej szopy nie można uznać za obiekt przeznaczony do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych (art. 29 pkt l ust. 3 prawa budowlanego), do budowy którego nie jest wymagane zgłoszenie właściwemu organowi. Nie zakwestionowano również podstawy prawnej (art. 48 prawa budowlanego), a rozstrzygnięcie organu II instancji zostało spowodowane tym, że organ I instancji w wyrzeczeniu nie podał wymiarów szopy, przez co nie określił dokładnie parametrów tego obiektu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E.K. wnosi o uchylenie decyzji. Dom buduje od końca lat 60 -tych i do tej pory go nie ukończył z powodów finansowych. Twierdzi, że jest prześladowany przez swojego sąsiada S.E.. Pragnie kontynuować budowę domu. Przedmiotowa szopa jest mu potrzebna na narzędzia i sprzęt do tej budowy.
W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3§1 ustawy z 30 VII 2002r (Dz. U. Nr 153. poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem l I 2004r i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszej sprawie) podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97 § l ustawy z 30 VIII 2002r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wbrew bowiem treści art. 7 kpa organy nadzoru budowlanego nie podjęły wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając m. in. na względzie słuszny interes obywatela oraz wobec treści art. 77 kpa nie zebrały w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego.
Organy arbitralnie przyjęły, że skarżący nie ma ważnego pozwolenia na budowę domu, mimo iż same przyznają, że skarżący jest w tym domu zameldowany od 1972r a dom posiada numer ewidencyjny. W okresie tym obowiązywało Prawo budowlane z 31 I 1961r (Dz.U. Nr 47, poz. 46), należy zatem domniemywać, że skarżący miał pozwolenie na użytkowanie swojego domu (art. 64 ust. l i art. 67 ust.l), a tym samym pozwolenie na budowę. Czy pozwolenie to nie straciło ważności (art. 41 ust. l pkt 2 tej ustawy) można by ocenić jedynie wówczas, gdyby zbadać jego treść. Organ tego jednak nie zrobił, choć zgodnie z art. 77 kpa powinien to uczynić choćby poprzez sięgnięcie do materiałów archiwalnych. Twierdzenie, że skoro skarżący pozwolenia na budowę domu nie pokazał organom nadzoru budowlanego, to takiego pozwolenia nie ma jest przedwczesne. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący oświadczył, że żona będąc współwłaścicielką działki wyprowadziła się od niego i zabrała wszystkie dokumenty.
Organ powinien zatem zwrócić się w tej sprawie do żony skarżącego - M.K., ewentualnie przesłuchać ją w trybie art. 86 kpa. Należy zaznaczyć, że M.K. nie brała udziału w postępowaniu w niniejszej sprawie od samego początku; w szczególności nie była zawiadomiona i nie uczestniczyła w kontroli budowy szopy przeprowadzonej w dniu [....]. XI 2000r. Również zawiadomienie o kolejnej kontroli w dniu [....] XII 2000r nie zostało jej doręczone, a właśnie w piśmie informującym o tej kontroli z [....] XII 2000r (k. 9 akt administracyjnych) organ domagał się okazania dokumentów związanych z budową domu, w tym pozwolenia na budowę.
Jednocześnie organy traktowały M.K. jako stronę, gdyż przesyłały jej wydane decyzje w sprawie. Organ I instancji w dniu [....] I 2001 r przesłał co prawda M.K. zawiadomienie o wszczęciu postępowania, jednakże należy zauważyć, że postępowanie to zostało wszczęte wcześniej (na skutek pisma S.E. -.... XI 2000r), a materiał dowodowy w nim zgromadzony został użyty jako podstawa do wydania decyzji. W tej fazie postępowania M.K. nie brała udziału, co stanowi naruszenie art. 10 kpa.
W tej sytuacji skoro nie sposób ocenić prawidłowości ustaleń organów w przedmiocie budynku mieszkalnego przy ul. [....] w G., nie można przyjąć za prawidłowe rozumowania organu, iż przepis art. 29 ust. l pkt 3 Prawa budowlanego z 7 VII 1994r (t.j. Dz.U. z 2000r Nr 106 p. 1126) nie ma w tym przypadku zastosowania.
Dodać należy, że decyzja organu I instancji jest niespójna, czego nie dostrzegł organ II instancji zmieniając ją. W osnowie decyzji jest bowiem mowa o działce nr [....], podczas gdy w uzasadnieniu - o działce nr [....], co sprawia, że nie wiadomo jaką szopę (na której działce) organ kazał rozebrać. Ten fakt również musiał spowodować uchylenie decyzji zarówno organu I jak i II instancji.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § l pkt l lit. "c" ustawy z 30 VIII 2002., p.o.p.p.s.a. w zw. z art. 97 § l przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 VIII 2002r (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. l ustawy z dnia 11 V 1995r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 75, poz. 364 ze zm.) oraz art. 97 § 2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.