Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].06. 2001 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 105 & l k.p.a w zw. z art. 22 ust.3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r Nr 142 poz.950 z poźn. zm.),Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne. W decyzji organ stwierdził, że wniosek J.D. o przyznanie uprawnień kombatanckich został złożony po upływie terminu określonego w art.22 ust.3 cytowanej ustawy tj. po dniu 31.12.1998r.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że powyższy termin jest terminem prawa materialnego,do którego nie stosuje się procedury dotyczącej przywrócenia terminu.
Zatem jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności procesowej podjętej przez stronę, a wszczęte postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
W dniu [...].07.2001 r. J.D. złożył odwołanie, w którym podniósł tylko, że pracował na robotach przymusowych w III Rzeszy.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...]08. 2001 r. Nr [...], wydaną na podstawie art.127 &3 i art. 105 &1 kpa oraz art.22 ust.3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r Nr 142 poz.950 z poźn. zm.), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...].06. 2001 r. Nr [...].
W uzasadnieniu decyzji Kierownik Urzędu zgodnie z treścią art.22 ust.3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r Nr 142 poz.950 z poźn. zm.) stwierdził,że wnioski o przyznanie uprawnień kombatanckich osoby zainteresowane mogły składać do dnia 31.12.1998r. W obowiązującym zaś stanie prawnym Kierownik Urzędu nie ma możliwości przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie uprawnień,a wniosek został złożony po upływie przepisanego terminu.
W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję J.D. wniósł o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu pracy przymusowej na terenie Niemiec.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, powołując się na stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 w/w ustawy/. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15.04.2003r, art.22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, który przewidywał, że wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4, z zastrzeżeniem ust. 4 mogą być kierowane do dnia 31 grudnia 1998 r., został uznany za niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji. Przepis ten utracił moc z dniem 29 kwietnia 2003 r.
W myśl art. 145a. § l kpa można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Sytuacja ta ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 145 § l lit.b i lit.c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również wtedy, gdy stwierdzi naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu oraz i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.