Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej M.B. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 6 maja 2013 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącej M.B. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M.M..
W pkt 2 pisma z dnia 4 lipca 2013 r. pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenie za podjęte w sprawie czynności jako radca prawny działający z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Wniosek o takiej samej treści złożył do protokołu rozprawy w dniu 8 lipca 2013 r., upoważniony przez pełnomocnika z urzędu, aplikant radcowski P.M.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 14 ust.1 pkt 1 lit.c i § 15 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.