Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 1999r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości wnieśli P.M. i A.M..
W związku ze śmiercią P.M. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2000r. sygn. akt II SA/Kr 2130/99 postępowanie sądowe zostało zawieszone.
Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] 2000r. sygn. akt [...] ustalono, że spadek po P. M. j zmarłej w dniu [...] 2000r. nabył na podstawie ustawy w całości jej syn A.M.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który stał się właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), postanowieniem z dnia 23 marca 2009r. podjął postępowanie sądowe.
Dnia 2 kwietnia 2009 r. A.M. skierował do WSA w Krakowie pismo, z którego treści wynika, że jego zamiarem jest cofnięcie skargi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, który może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Dlatego też Sąd uznał, że skarżący skutecznie cofnął skargę i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie sądowe.