Uzasadnienie
II SA/ Kr 393/14
Postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej D. L. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokacka w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. M., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. S..
Na rozprawie w dniu 29 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej aplikant adwokacki P. S. działając z upoważnienia adwokata z urzędu K. M., złożył do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie została opłacona ani w całości, ani w części.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit.c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.