Uzasadnienie
postanowienia z dnia 23 maja 2012r.
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Co do rygoru niezastosowania się przez stronę do zarządzenia przewodniczącego z wezwaniem o uiszczenie opłaty (wpisu) przepis art. 220 § 3 jest normą szczególną w stosunku do normy ogólnej zamieszczonej w art. 220 § 1. Tym samym skarga do sądu administracyjnego, od której nie został uiszczony wpis (skarga nieopłacona) podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie, pismem nadanym w dniu dnia 13 lutego 2012r. A.K. reprezentowana przez pełnomocnika M.J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2011r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] października 2011r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2012r. wezwano M.J. jako pełnomocnika skarżącej A.K. do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi.
M.J. odebrała w/w wezwania w dniu 5 kwietnia 2012r., zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 12 kwietnia 2012r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniła ona braków fiskalnych skargi z dnia 13 lutego 2012r.
Wobec powyższego, skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.