Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 3943/01

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja przewodniczący
NSA Joanna Tuszyńska AWSA
Beata Cieloch
Dorota Solarz protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 listopada 2001 r. Nr [....] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe

Uzasadnienie

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte skargą E.K. złożoną w dniu 31 grudnia 2001 roku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21.11.2001 r. znak: [...], utrzymującą w mocy własną decyzję, w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania z dnia [...].09.2001 r. znak: [...].

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. oznaczana dalej - p.p.s.a.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 roku pełnomocnik skarżącej E.K. złożył do protokołu rozprawy oświadczenie o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie.

Stosownie zaś do treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu było zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa, bądź też utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21.11.2001 r. nie zawiera żadnej z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. Decyzja ta została wydana przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ administracyjny, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej, została prawidłowo skierowana do stron postępowania, była wykonalna w dniu wydania, nie wywołałaby czynu zagrożonego karą w razie jej wykonania i nie zawierała wady powodującej jej nieważność z mocy prawa (art. 156 &1 pkt 1-7 k.p.a.).

Decyzja objęta niniejszą skargą nie zmierza również do obejścia prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.

Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżąca skutecznie cofnęła skargę.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 p.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zasadności z prawem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Dlatego też, uznając oświadczenie o cofnięciu skargi za skuteczne przy braku przesłanek negatywnych umorzenia postępowania sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny biorąc za podstawę art.161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.