Uzasadnienie
Dnia 10 kwietnia 1998 r. M. M. i J. M. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 marca 1998 r. znak [...] utrzymującą w mocy poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 22 grudnia 1997 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę.
Po wniesieniu skargi zmarł J. M.. Sąd na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] lipca 2003 r. sygn. akt [...] stwierdził, że spadek po zmarłym J. M. nabyli M. M. z domu M., L. M. i W. M. (akta sądowe, karta nr 184).
Pismem z dnia 21 października 2010 r. M. M. oświadczyła, że skargę cofa (akta sądowe sprawy, karta nr 168). Pismem z dnia 30 lipca 2011 r. W. M. oświadczył, że skargę cofa (akta sądowe sprawy, karta nr 207). Pismem z dnia 8 października 2011 r. L. M. oświadczyła, że skargę cofa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.
Sąd w tej sprawie uznał, po dokonaniu wnikliwej oceny, że tak skarżąca M. M. jak i wszyscy następcy prawni po zmarłym J. M. złożyli skutecznie wnioski o cofnięcie skargi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez stronę skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.
W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje naruszenia art. 60 P.p.s.a. Cofnięcie skargi również nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji powodującej obejście prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W przypadku cofnięcia skargi Sąd, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., z urzędu zwraca cały uiszczony wpis sądowy od skargi.
Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.