Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].01.2012 r., (znak:[...]) Wojewoda działając na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 80 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst z 2010 r. - Dz. U. Nr 243 póz. 1623 z późniejszymi zmianami), stwierdził, że zażalenie J.Z. - pełnomocnika A.K. na postanowienie Starosty S. z dnia [...].10.2011 r., (znak: [...]), którym zawieszono z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia dla J.M.J. i B.J. na budowę, inwestycji pn.: "budowa budynku użyteczności publicznej z częścią mieszkalną, muru oporowego oraz miejsca postojowego na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych w S., zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia, określonego w art. 141 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie z dyspozycją art. 141 § 2 kpa zażalenie na postanowienie wydane w l instancji, wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Skarżone postanowienie Starosty S. zawiera prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia zażalenia. Postanowienie to, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenie odbioru, doręczone zostało A.K. w dniu 27.10.2011 r. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 Kpa, od dnia następnego rozpoczął się siedmiodniowy bieg terminu dla A.K. do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Zażalenie wniesione przez pełnomocnika A.K. – J.Z. zostało wysłane listem poleconym za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10.11.2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Termin na złożenie zażalenia upływał z dniem 04.11.2011 r. W związku z powyższym należy uznać, że zażalenie zostało złożone po terminie:
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła A.K. i zarzucając naruszenie art. 6 w zw. z art. 40 § 2 kpa poprzez doręczenie postanowienia z dnia 21 października 2011 roku, jedynie stronie, tj. A.K., w sytuacji gdy w niniejszej sprawie został ustanowiony pełnomocnik wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Wojewody z dnia [...] stycznia 2012 roku oraz postanowienia Starosty z dnia [...] października 20 11 roku, podnosząc w uzasadnieniu co następuje.
1. Postanowienie zostało dostarczone jedynie na adres A.K., która następnie wskazane postanowienie dostarczyła na adres Kancelarii adw. J.Z.. Tymczasem A.K. wcześniej udzieliła adw. Z. pełnomocnictwa do prowadzenia przedmiotowej sprawy, jak i podobnej sprawy prowadzonej w Starostwie w S. (sygn.[...]). Udzielone pełnomocnictwo zostało zgłoszone w Starostwie w S. j z jednoczesną prośbą o informowanie pełnomocnika o wszelkich czynnościach podejmowanych w sprawie (wniosek o zawieszenie postępowania z dnia 4 października 2011 roku był wysyłany z prowadzonej przeze mnie Kancelarii wraz ze stosownym pełnomocnictwem). Wskazane postanowienie zostało dostarczone pełnomocnikowi przez A.K. w okolicach 8 listopada 2011 roku - z uwagi na fakt, że działając w zaufaniu do swojego pełnomocnika nie potrafiła określić dokładnie kiedy postanowienie zostało przez nią odebrane, sporządziłem zażalenie na postanowienie ufając, iż termin zostanie zachowany. Kolejno, w dniu 9 stycznia 2012 roku na adres prowadzonej przeze mnie Kancelarii zostało dostarczone postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia-2012 roku stwierdzające, że zażalenie na postanowienie Starosty S. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia.
Skoro postanowienie nie zostało doręczone pełnomocnikowi, a tylko jego mocodawczyni - to zażalenie zostało złożone w oparciu o informacje uzyskane od mocodawczyni. Nie można dopuścić do sytuacji, w której osoba ustanawiając pełnomocnika i działając w zaufaniu do organów władzy publicznej nie składa osobiście zażalenia, ponieważ oczekuje takiego działania ze strony swojego pełnomocnika.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu, dodatkowo podnosząc, że w odniesieniu do postawionego zarzutu nie doręczenia postanowienia pełnomocnikowi strony postępowania zarzut nie znajduje uzasadnienia, bowiem postanowienie organu l instancji wydane zostało w dniu 21.10.2011 r., a pełnomocnictwo ustanawiające pełnomocnika w sprawie wpłynęło do urzędu w dniu 24.10.2011 r. (dowód: karta [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie.
Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej było postanowienie Wojewody, stwierdzające, że zażalenie adw. J.Z. - pełnomocnika A.K., na postanowienie Starosty S. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Zdaniem organu postanowienie zaskarżone zażaleniem doręczone zostało A.K. w dniu 27.10.2011 r., a skoro tak to termin na złożenie zażalenia upływał z dniem 04.11.2011 r., a pełnomocnik żalącej zażalenie wniósł za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10.11.2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc po upływie tego terminu.
Trafnie skarżąca zwraca uwagę, że zgodnie z art. 40 § 2 kpa, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W aktach sprawy znajduje się pismo adw. J.Z. z dnia 20.10.2011 r., (które do starostwa wpłynęło w dniu 24.10.2011 r.). Postanowienie organu l instancji wydane zostało w dniu 21.10.2011 r., ale - jak wynika z akt administracyjnych organu l instancji - do wysyłki złożone zostało w dniu 26.10.2011 r. (k.[..]). Reasumując - organ I instancji, już w dniu 24.10.2011 r., wiedział, że żaląca się działa przez pełnomocnika - mimo to zaskarżone postanowienie przekazuje do wysłania w dniu 26.1,0.2011 r., do rąk żalącej się A.K. i jej doręcza w dniu 27.10.2011 r. Z odpowiedzi na skargę może wynikać, że organ odwoławczy stoi na stanowisku, że dla oceny skutków doręczenia istotne jest wydanie zaskarżonego aktu a nie data powzięcia wiadomości przez organ o ustanowieniu pełnomocnika. Jeżeli takie stanowisko organ reprezentuje to jest ono błędne. Gdy przed doręczeniem aktu - zgłosił się pełnomocnik - to wszelkie doręczenia winny być dokonywane zgodnie z art. 40 § 2 kpa.
Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżone postanowienie, narusza prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" i art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.