Uzasadnienie
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 10 maja 2016 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek P. N. i A. N. o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skarżący – pomimo wezwania – nie nadesłali wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
P. N. i A. N. wnieśli w terminie sprzeciw od powyższego zarządzenia. Podnieśli, że w związku z uiszczeniem opłaty od skargi wydawanie zarządzenia nie było konieczne, a wszelkie braki skargi zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718 – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) - od zarządzeń postanowień, wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z brzmienia art. 260 p.p.s.a. wynika natomiast, iż rozpoznając sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Złożenie wniosku bez zachowania przepisanej formy (tzn. nie na urzędowym formularzu) stanowi brak formalny takiego wniosku, co wiąże się z koniecznością wezwania wnioskodawcy do usunięcia takiego braku. W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. O pozostawieniu wniosku bez rozpoznania rozstrzyga zarządzeniem referendarz (art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie do skarżących wysłano wezwanie o złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 26 kwietnia 2016 r., a zatem termin do usunięcia braków wniosku upłynął w dniu 4 maja 2016r. Wypełniony formularz nie został odesłany.
W sytuacji, gdy wniosek o prawo pomocy został złożony z pominięciem wymaganego formularza, a skarżący mimo wezwania takiego formularza nie wypełnili i nie nadesłali, obowiązkiem referendarza było wydanie zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Fakt uiszczenia wpisu od skargi nie oznacza bezprzedmiotowości takiego zarządzenia, tym bardziej że skarżący domagali się zwolnienia od kosztów postępowania w całości. Zaskarżone zarządzenie jest zatem prawidłowe, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie, za podstawę biorąc art. 260 § 1 p.p.s.a.