Uzasadnienie
A.C. i G.P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody [....] z 30 stycznia 2017 r., znak: [....], którym orzeczono o uchyleniu postanowienia Prezydenta Miasta K. oraz wznowieniu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Przesyłając skargę wraz z aktami sprawy, Wojewoda [....] poinformował o uwzględnieniu w trybie autokontroli wniesionej skargi. W aktach sprawy zalega postanowienie tego organu z 16 marca 2017 r. w którym uwzględniono skargę w całości i uchylono zaskarżone postanowienie z 30 stycznia 2017 r., jak również utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania. Organ stwierdził jednocześnie, że działanie Wojewody [....] miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu dotychczasowym.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż określone w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 cytowanej ustawy stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. w brzemieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Ze względu na to, że organ, którego działanie zaskarżono, uwzględnił skargę w całości, dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
O kosztach orzeczono na zasadzie art. 201 § 1 p.p.s.a. Na zasądzone koszty złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (DZ. U. 2015, poz. 1804 ze zm.), uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.