Uzasadnienie
Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]", ul. [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. rozprawa w tej sprawie została wyznaczona na dzień 8 października 2007 r.
W piśmie z dnia [...] października 2007 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 4 października 2007 r., strona skarżąca oświadczyła, że: "cofa skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], ponieważ skarga jest nieaktualna w związku z uzgodnieniami z Gminą Miasta ".
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 60 zdanie drugie w/w ustawy. Zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 261, póz. 2603 z późna, zm.), oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste wymaga zawarcia umowy cywilnej w formie aktu notarialnego i wymaga wpisu w księdze wieczystej. Nie należy to zatem do sfery administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 5 maja 2000 r., l SAB 8/00, LEX nr 77627), nie podlega jurysdykcji administracyjnej (tj. wydania decyzji administracyjnej).
Mając na względzie ten aspekt prawidłowo podniósł organ odwoławczy, iż wydane w związku z tym pismo Prezydenta Miasta nie można było uznać za decyzję administracyjną. W takim razie wniesione przez stronę skarżącą "odwołanie" od tego pisma było niedopuszczalne. Brak bowiem przedmiotu zaskarżenia. Obowiązkiem więc Samorządowego Kolegium Odwoławczego było wydanie postanowienia z art. 134 k. p. a. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania. W postanowieniu tym nie tkwi żadna kwalifikowana wada skutkująca stwierdzeniem jego nieważności, a cofnięcie skargi na to postanowienie w żadnej mierze nie zmierza do obejścia prawa. Jest więc dopuszczalne.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i§2 oraz art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w punkcie l sentencji postanowienia.
Treść art. 232 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), zobowiązywała natomiast do orzeczenia jak w punkcie II sentencji postanowienia.