Uzasadnienie
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, które toczy się ze skargi S.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w T. z [...] lipca 2002 roku, znak [...] w przedmiocie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zostało zawieszone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 kwietnia 2006 roku, sygn. akt II SA/Kr 1810/02. Podstawą zawieszenia był art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,póz. 1270 z późn. zm - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony. W myśl art. 12 p.p.s.a., ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania, zatem powyższe przepisy znajdą zastosowanie również w wypadku śmierci uczestnika. W niniejszej sprawie zmarł S.F., który brał udział w postępowaniu administracyjnym, zatem był uczestnikiem postępowania sądowego. Pismem datowanym na dzień 10 lutego 2011 roku skarżący S.N. cofnął skargę, wskazując iż sprawa stała się bezprzedmiotowa.
Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. O ile śmierć uczestnika bez udziału jego następców prawnych stanowi przeszkodę do rozstrzygnięcia postępowania w sposób merytoryczny, a zatem uniemożliwia dokonanie oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, o tyle nie tamuje ona zakończenia postępowania sądowego w sposób formalny. Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się bowiem wyłącznie w związku z wniesieniem skargi, zaś jego kontynuacja nie zależy od uczestników postępowania lub ich spadkobierców.
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd administracyjny, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w wypadku skutecznego cofnięcia skargi, sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne.
Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie jest dotknięte żadną z wad, które z mocy prawa powodowałyby jego nieważność, a zawarte w piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2011 roku oświadczenie o cofnięciu skargi nie nosi charakteru czynności zmierzającej do obejścia prawa, orzeczono jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.