Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Kr [...]
Prezydent Miasta K. postanowieniem z 1 sierpnia 2017 r., znak: [...], orzekł o odmowie wznowienia postępowania na wniosek S. T. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. nr [...] z 29.01.2016 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego p.n. budowa zespołu 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych: 4 wolnostojące i 4 w zabudowie bliźniaczej (2 bliźniaki), każdy z dwoma lokalami mieszkalnymi, z wbudowanymi garażami, instalacjami wewnętrznymi (elektr., wod.-kan., gaz, c. o.) wraz z zagospodarowaniem terenu w granicach działek (instalacje elektryczne wewnętrzne na zewnątrz budynku: kable WLZ i instalacja wideofonowa, wewnętrzny ciąg pieszo-jezdny i ukształtowanie terenu) na działkach nr [...], [...] oraz budowa zjazdu z ul. [...] wraz z przepustem na dz. nr [...], [...] wraz z likwidacją istniejącego zjazdu na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K..
W ocenie organu I instancji podstawa wznowienia wskazana we wniosku z art. 145 § 1 pkt 4 kpa (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) nie wystąpiła, gdyż wnosząca o wznowienie nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. W związku z powyższym nie przysługuje jej przymiot strony w postępowaniu zakończonym ww. decyzją Prezydenta Miasta K..
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła S. T., zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa.
Wojewoda postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt. 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2017.1332), utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, iż swój interes prawny do udziału w niniejszym postępowaniu skarżąca wywodzi z posiadania samoistnego działki nr [...] obr. [...]. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji, pismem z 26 czerwca 2017 r. wezwał wnioskującą o wykazanie interesu prawnego w kwestionowaniu wskazanego powyżej rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta K., poprzez wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. To na podmiocie żądającym przyznania przymiotu strony do udziału postępowaniu spoczywa ciężar wykazania, że ma on legitymację prawną, zaś organ właściwy w sprawie jest zobowiązany do podjęcia odpowiednich czynności kontrolnych. Na ww. wezwanie w piśmie z 17 lipca 2017 r. wnioskująca wskazała, iż swój interes prawny wywodzi z: 1) faktu uwzględnienia przez Radę Miasta K. jej wniosku złożonego w trakcie sporządzania projektu planu zagospodarowania przestrzennego Osiedla [...] -[...] prawa posiadacza samoistnego działki nr [...] obr [...] od daty wydania decyzji z dnia 20 maja 1975 r. o pozwoleniu na budowę [...] W uzasadnieniu do powyższego, wnioskująca wyjaśniła, że na jej wniosek z 15.03.2001 r. zaktualizowanego 4.05.2004 r. Rada Miasta K. utworzyła (w ww. planie) strefę 62 RM (tereny zabudowy związanej z produkcją rolną i ogrodnictwem).
W dacie złożenia wniosku do ww. planu miejscowego wnioskująca była w posiadaniu części działki nr [...] obr. [...] (przed później dokonanymi jej podziałami), w części zabudowanej budynkiem przeznaczonym na hodowlę zwierząt laboratoryjnych. Z dalszych wyjaśnień wynika, że ww. działkę [...] obr. [...] wnioskująca użytkowała jako samoistny posiadacz, a ówczesna właścicielka tej działki nie zdążyła przeprowadzić podziału i sporządzić aktu notarialnego, celem przeniesienia własności działki [...] na wnioskującą. Do powyższego pisma skarżąca dołączyła dokumenty, w tym ww. decyzję o pozwoleniu na budowę z 20 maja 1975 r., znak: [...], pismo w sprawie podziału gruntu rolnego oraz ww. pisma dotyczące uwag do planu miejscowego.
W ocenie organu z przedłożonych przez skarżącą dokumentów nie wynika, aby S. T. przysługiwał jakikolwiek tytuł prawny, o którym mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, do działki nr ewid. [...] obr [...] (przed podziałami), czy też innej nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania ww. inwestycji. Ponadto, skarżąca nie wykazała przysługującego jej tytułu prawnego do jakiejkolwiek z nieruchomości położonej w otoczeniu planowanego przedsięwzięcia.
S. T. wniosła na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, podnosząc, iż swój interes prawny w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego wywodzi z przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas przedstawioną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie było prawidłowe i zgodne z przepisami prawa. Skarżony organ dokonał prawidłowej oceny, iż skoro skarżąca nie legitymuje się tytułem prawnym, o którym mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, do działki nr ewid. [...] obr [...] (przed podziałami), czy też innej nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji, to nie sposób uznać, że skarżącej przysługuje przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. nr [...] z 29.01.2016 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Stosownie do treści art. 147 kpa, wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa wszczyna się na żądanie strony.
W postępowaniu w sprawie dotyczącej decyzji o pozwoleniu na budowę, interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który jako przepis szczególny względem przywołanego wyżej art. 28 kpa, ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przy czym przez obszar oddziaływania obiektu należy natomiast rozumieć, zgodnie z unormowaniem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu.
Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, że skarżąca nie wykazała przysługującego jej tytułu prawnego do jakiejkolwiek z nieruchomości położonej w otoczeniu planowanego przedsięwzięcia. O charakterze strony nie może decydować jedynie sama wola osoby zainteresowanej, czy przyznanie jej takiego przymiotu przez organ administracji, lecz określony przepis prawny.
Z dołączonych przez skarżącą do wniosku dokumentów wynika jedynie, iż działkę [...] obr. [...] wnioskująca użytkowała jako samoistny posiadacz, a ówczesna właścicielka tej działki nie zdążyła przeprowadzić podziału i sporządzić aktu notarialnego, celem przeniesienia własności działki [...] na wnioskującą. Z uwagi na to, skarżąca w sposób oczywisty nie posiada interesu prawnego w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę na działkach wskazanych w kwestionowanej decyzji, lecz jedynie interes faktyczny. Okoliczności wskazane w skardze mające wg skarżącej prowadzić do jej interesu prawny z samego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ kwestię tą reguluje wskazany art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.
Zatem zasadnie, w ocenie Sądu, organy przyjęły, iż brak jest podstaw do wznowienia postępowania, skoro skarżąca nie miała przymiotu strony tego postępowania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.