Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Kr [...]
W zażaleniu z dnia 20 lipca 2017 r (data nadania 24 lipca 2017 r) na postanowienie z dnia 14 czerwca 2017 r skarżąca zawarła również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, bowiem nie wiedziała że potrzebna będzie skarga w trzech egzemplarzach.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r odrzucono skargę, bowiem jej braki formalne w postaci dołączenia trzech odpisów nie zostały uzupełnione w terminie.
Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2017 r (k - 97) wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku przez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu - w terminie 7 dni. Strona nie wykonała nałożonego obowiązku a kierowane do jej pełnomocnika wezwanie powróciło z adnotacją poczty z dnia 16 stycznia 2018 r "zwrot nie podjęto w terminie"
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Art. 87 stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brak jest okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków skargi przez skarżącą. Z uzasadnienia postanowienia z dnia 14 czerwca 2017 r, doręczonego 18 lipca 2017 r skarżąca dowiedziała się jaka jest przyczyna odrzucenia skargi i jakie były jej wymogi prawne. Wniosek o przywrócenie terminu złożyła 24 lipca 2017 r.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. II GZ [...] (LEX nr 1497895) przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też nie zachowała należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Zatem o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Niewiedza i nieznajomość prawa, na które od początku powołuje się skarżąca to okoliczności obciążające, które skutkują przyjęciem zawinienia w uchybieniu terminu.
Uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków skargi, Sąd odmówił przywrócenia terminu na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.