Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2018 r. do Starostwa Powiatowego w N. wpłynął wniosek o wpis do ewidencji stowarzyszeń zwykłych Stowarzyszenie A. Załącznikami do wniosku były: protokół z zebrania założycielskiego z dnia 2 stycznia 2018 r., lista członków Stowarzyszenia, uchwała nr 1 w sprawie założenia stowarzyszenia, uchwała nr 2 w sprawie wyboru zarządu, uchwała nr 3 w sprawie wyboru Komisji Rewizyjnej, uchwała nr 4 w sprawie przyjęcia regulaminu, uchwała nr 5 w sprawie wyboru przedstawicieli i osób uprawnionych do reprezentowania stowarzyszenia na zewnątrz, uchwała nr 6 określająca siedzibę stowarzyszenia, a nadto Regulamin stowarzyszenia zwykłego.
Pismem z dnia 12 lutego 2018 r. (znak: [...]) Starosta poinformował o wpisaniu Stowarzyszenia zwykłego pod nazwą "[...] do rejestru stowarzyszeń zwykłych prowadzonego przez Starostę.
Pismem z dnia 7 lutego 2019 r. (znak: [...]) Starosta poinformował Stowarzyszenie A, że w dniu 8 lutego 2019 r. wykreślono z ewidencji Stowarzyszeń zwykłych [...], wskazując, iż zgodnie ze statutem [...] Związku Piłki Nożnej w K. ww. Stowarzyszenie jest oddziałem [...] Związku Piłki Nożnej w K. bez osobowości prawnej i dlatego powinno być ujawnione w prowadzonym przez Starostę rejestrze stowarzyszeń zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze Sądowym jako oddział bez osobowości prawnej, a nie w rejestrze stowarzyszeń zwykłych.
Skargę na ww. rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, strona skarżąca – Stowarzyszenie A określając przedmiot zaskarżenia jako skargę na "decyzję Starosty z dnia 8 lutego 2019 r. (znak: [...]) o wykreśleniu Stowarzyszenie A z ewidencji stowarzyszeń zwykłych".
Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa administracyjnego materialnego i procesowego, tj.:
* art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 713 – dalej jako: u.p.s.), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to uznanie, że [...] stanowi jednostkę terenową [...] Związku Piłki Nożnej, o której mowa w ustawie Prawo o stowarzyszeniach, podczas gdy statut [...] Związku Piłki Nożnej nie określa wymienionych w tym ustępie cech jednostki terenowej;
* art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm. – dalej jako: k.p.a.), poprzez błędną subsumcję przepisów prawa, co z kolei przesądza o działaniu organu z naruszeniem zasady praworządności;
* art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez ich niewłaściwie zastosowanie, a to poprzez nieustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz niedokładne zbadanie materiału dowodowego;
* art. 8 i art. 11 k.p.a., poprzez niewłaściwą realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa i niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy;
* art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a., poprzez ich niewłaściwie zastosowanie, a to poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, w szczególności niewskazanie podstaw do uznania strony skarżącej za jednostkę terenową, o której mowa w art. 10a ust. 1 u.p.s.
W oparciu o wskazane powyżej uchybienia strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przytoczyła na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie powołując się na treść art. 10a ust. 1 i 2 u.p.s. oraz poglądy doktryny dotyczące przywołanego przepisu wskazała, że statut [...] Związku Piłki Nożnej dopuszcza tworzenie jednostek takich jak Podokręgi Piłki Nożnej i Okręgowe Związki Piłki Nożnej, przy czym nie stanowią one jednostek terenowych określonych w art. 10a ust. 1 u.p.s. Jednocześnie wskazano, że zgodnie z § 6 ust. 1 Statutu [...] Związku Piłki Nożnej, "w ramach [...] Związku Piłki Nożnej mogą działać Podokręgi Piłki Nożnej oraz Okręgowe Związki Piłki Nożnej w liczbie przyjętej przez Zarząd Związku, który określa również ich zakres terytorialny i siedziby", które to postanowienie statutu – jak zaznaczono – stanowi wyłącznie odzwierciedlenie regulacji przyjętej w § 15 statutu [...] Związku Piłki Nożnej, zgodnie z którym "w ramach Związków Piłki Nożnej mogą działać okręgowe związki piłki nożnej i podokręgi obejmujące terenem swojego działania obszar jednego lub kilku powiatów znajdujących się na terenie jednego województwa".
Tym samym strona skarżąca podniosła, że podokręgi piłki nożnej i okręgowe związki piłki nożnej stanowią wyłącznie jednostki stowarzyszenia, niebędące terenowymi jednostkami organizacyjnymi. Co więcej podkreślono, że w statucie [...] Związku Piłki Nożnej brak jest regulacji dotyczących struktury organizacyjnej podokręgów, organów podokręgu, trybu dokonywania wyboru lub powoływania tych organów, a także informacji o możliwości otrzymywania przez członków zarządu podokręgu wynagrodzenia za czynności wykonywane w związku z pełnioną funkcją. Zdaniem strony skarżącej, Starosta nie wziął tych okoliczności pod uwagę, dokonując pobieżnej analizy Statutu [...] Związku Piłki Nożnej. Dodano również, że zgodnie z § 12 Statutu [...] Związku Piłki Nożnej, Podokręgi Piłki Nożnej są członkami [...] Związku Piłki Nożnej, co w ocenie strony skarżącej wyklucza przyjęcie, że są jednocześnie jego jednostkami terenowymi.
Podano bowiem, że gdyby intencją [...] Związku Piłki Nożnej lub [...] Związku Piłki Nożnej było uznanie podokręgów piłki nożnej i okręgów piłki nożnej za jednostki terenowe, to takie postanowienia zostałyby wyrażone w statutach tych podmiotów.
Odnosząc się natomiast do wad proceduralnych wydania samej decyzji strona skarżąca wskazała, że za wadliwą należy uznać treść uzasadnienia, a w zasadzie jego brak. W tym zakresie strona skarżąca przytoczyła orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące elementów jakie powinno zawierać prawidłowo sporządzone uzasadnienie decyzji, podnosząc zarazem, że w przedmiotowej sprawie organ nie wyjaśnił podstaw, dla których uznał Stowarzyszenie A za jednostkę terenową [...] Związku Piłki Nożnej. Zdaniem strony skarżącej, organ nie wskazał przede wszystkim podstawy prawnej podjętego rozstrzygnięcia, wobec czego rażąco naruszył art. 107 § 3 k.p.a.
W nawiązaniu do powyższego, podkreślono również, że w ocenie strony skarżącej, w wyniku przeprowadzonego postępowania organ dopuścił się także rażącego naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., a także zasady pogłębiania zaufania obywateli wymienionej w art. 8 k.p.a., na poparcie czego przywołano orzecznictwo sądów administracyjnych. W konsekwencji zdaniem strony skarżącej, doszło do błędnej subsumcji przepisów prawa, a co z kolei przesądza o działaniu organu z naruszeniem zasady praworządności, wyrażonej w art. 6 k.p.a.
Tym samym w ocenie strony skarżącej, mając na uwadze całość przedstawionych powyżej okoliczności, należało uznać, że postępowanie organu w przedmiotowej sprawie naruszyło wskazywane już zasady ogólne, którymi organ powinien kierować się w postępowaniu administracyjnym, a więc art. 6, art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a., tj. zasadę praworządności, nakazującą działanie na podstawie prawa oraz zasadę kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa w postępowaniu, a także wyjaśnienie stronie postępowania przesłanek, którymi się kierował, czy w końcu zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie jako bezzasadną oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ przytoczył na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wskazał, że w dniu 28 grudnia 2018 r. do organu wpłynął wniosek strony skarżącej o wydanie zaświadczenia o wpisaniu Stowarzyszenie A do ewidencji stowarzyszeń zwykłych. Dodano, że w toku rozpatrywania tego wniosku strona skarżąca przesłała pocztą elektroniczną statut [...] Związku Piłki Nożnej oraz regulamin Stowarzyszenie A Mając na uwadze powyższe organ podniósł, że dokonując analizy nadesłanych dokumentów ustalono, że strona skarżąca mylnie została wpisana do rejestru stowarzyszeń zwykłych, ponieważ z postanowień statutu [...] Związku Piłki Nożnej w K. oraz Regulaminu [...] Podokręgu Piłki Nożnej w N. wynikało wprost, że strona skarżąca jest jednostką działającą w ramach [...] Związku Piłki Nożnej i Okręgowego Związku Piłki Nożnej w N. Wyjaśniono bowiem, że zgodnie z § 6 statutu w ramach [...] Związku Piłki Nożnej mogą działać Podokręgi Piłki Nożnej oraz Okręgowe Związki Piłki Nożnej w liczbie przyjętej przez Zarząd Związku, który określa również ich zakres terytorialny.
Podkreślono przy tym, że Podokręgi nie posiadają osobowości prawnej (§ 6 ust. 3), zaś Zarząd [...] Związku Piłki Nożnej może powierzyć Podokręgom Piłki Nożnej prowadzenie w imieniu Związku rozgrywek piłki nożnej w danej klasie rozgrywkowej i w tym zakresie Podokręg Piłki Nożnej w imieniu Związku pobiera, wydaje i rozlicza środki związane z organizacją rozgrywek (§ 6 ust. 7). Jednocześnie wskazano, że w zakresie powierzonych środków, o których mowa w ust. 7, działalność Podokręgów Piłki Nożnej podlega kontroli Komisji Rewizyjnej [...] Związku Piłki Nożnej (§ 6 ust. 8), natomiast zgodnie z § 12 ust. 4 i 5 statutu [...] Związku Piłki Nożnej, Podokręgi Piłki Nożnej działają na podstawie regulaminów uchwalonych przez właściwe Zarządy Podokręgów Piłki Nożnej i zatwierdzonych przez Zarząd [...] Związku Piłki Nożnej. Dodano też, że Podokręgi Piłki Nożnej powołuje i rozwiązuje Zarząd [...] Związku Piłki Nożnej określając jednocześnie ich zakres terytorialny.
Mając na uwadze powyższe, organ wskazał, że przesłany przez stronę skarżącą Regulamin [...] Podokręgu Piłki Nożnej w N. zatwierdzony przez Prezydium Zarządu Okręgowego Związku Piłki Nożnej w N. w dniu 3 listopada 2011 r., a następnie w dniu 7 grudnia 2011 r. przez Zarząd [...] Związku Piłki Nożnej. W tym zakresie wskazano również, że Regulamin [...] Podokręgu Piłki Nożnej N. w § 1 ust. 1 stanowi, że podokręg jest jednostką utworzoną przez Okręgowy Związek Piłki Nożnej dla pełnienia w jego imieniu określonych funkcji na danym terenie, przy czym Podokręg nie posiada osobowości prawnej i działa w ramach przekazanych przez [...] Związek Piłki Nożnej i Okręgowy Związek Piłki Nożnej kompetencji i uprawnień wyszczególnionych w § 2 Regulaminu. Organ podał, że z kolei w § 9 ust. 5 Regulaminu postanowiono, iż podokręg opracowuje okresowe i roczne bilanse finansowe i składa je w Okręgowemu Związkowi Piłki Nożnej, które po ich przyjęciu wchodzą do zbiorczego bilansu finansowego Okręgowego Związku Piłki Nożnej N..
Tym samym zdaniem organu, powołane wyżej postanowienia statutu Małopolskiego Związku Piłki Nożnej oraz Regulaminu [...] Podokręgu Piłki Nożnej N. w sposób jednoznaczny wskazują, że strona skarżąca jest jednostką działającą w ramach [...] Związku Piłki Nożnej oraz Okręgowego Związku Piłki Nożnej w N. i z tego względu nie powinna być wpisana do prowadzonej przez Starostę ewidencji stowarzyszeń zwykłych.
Odnosząc się natomiast do podnoszonego w skardze twierdzenia, że zgodnie z § 12 ust. 1 statutu [...] Związku Piłki Nożnej, [...] Podokręg Piłki Nożnej jest członkiem tego stowarzyszenia, organ wskazał, że w tym zakresie statut [...] Związku Piłki Nożnej jest sprzeczny z ustawą o stowarzyszeniach, zgodnie z którą członkami stowarzyszenia mogą być osoby fizyczne, a osoby prawne mogą być tylko członkami wspierającymi. W ocenie organu, status strony skarżącej wyklucza zatem możliwość jego jakiegokolwiek członkostwa w [...] Związku Piłki Nożnej. Jednocześnie na marginesie organ wskazał, że statut [...] Związku Piłki Nożnej i Regulamin [...] Podokręgu Piłki Nożnej N. są bardzo niespójne, co nie stanowi jednak przedmiotu tej sprawy.
W piśmie z dnia 12 lipca 2019 r., w odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 lipca 2019 r. o wskazanie numeru i daty zaskarżanego aktu lub czynności, strona skarżąca sprecyzowała, iż zostało jej doręczone pismo z dnia 7 lutego 2019 r. (znak: [...]), w którym została poinformowana o wykreśleniu jej w dniu 8 lutego 2019 r. z rejestru stowarzyszeń zwykłych, prowadzonego przez Starostę. W związku z powyższym doprecyzowano, że skarga złożona w przedmiotowej sprawie dotyczy czynności/aktu wykreślenia Stowarzyszenie A z rejestru stowarzyszeń zwykłych, o czym strona skarżąca została zawiadomiona ww. pismem z dnia 7 lutego 2019 r. (znak: [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przedmiotem kontroli Sądu jest czynność Starosty z dnia 8 lutego 2019 r. polegająca na wykreśleniu z ewidencji stowarzyszeń zwykłych [...] Podokręgu Piłki Nożnej w N.. Zarazem w ocenie Sądu pismo informujące stronę skarżącą o jej wykreśleniu z ewidencji stowarzyszeń zwykłych nie posiada znamion decyzji administracyjnej tym bardziej, że zostało skierowane do niej po jej wykreśleniu z ewidencji stowarzyszeń zwykłych a ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach nie przewiduje wydawania takich decyzji. Pismo to nie wnosi nic nowego do stanu prawnego i sytuacji prawnej strony skarżącej, posiada walor informacji/zawiadomienia o uprzedniej czynności organu, która bezsprzecznie zaingerowała w prawa podmiotowe strony skarżącej i ta czynność jest obecnie przedmiotem kontroli Sądu.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107 z późniejszymi zmianami) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z uwagi na treść art. 3 § 2 ust. 4 p.p.s.a nie ulega wątpliwości, że sąd orzekający jest właściwy w rzeczonej sprawie, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest czynność organu z zakresu administracji publicznej. Prowadzenie ewidencji stowarzyszeń zwykłych stanowi bowiem zadanie publiczne z zakresu administracji publicznej. Teza ta o właściwości tut. Sądu w zakresie jak poniżej, jest zarazem kompatybilna i spójna z zawartą w art. art. 40a § 5 u.p.s kompetencją sądu administracyjnego do rozpatrywania skarg w zakresie bezczynności organu w procedurze wpisu do ewidencji stowarzyszenia zwykłego. Zgodnie z treścią art. 40a ust. 5 -6 u.os. " W przypadku gdy organ nadzorujący nie dokona wpisu do ewidencji w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku o wpis lub uzupełnienia jego braków i nie został złożony wniosek, o którym mowa w art. 41, przedstawicielowi reprezentującemu stowarzyszenie zwykłe albo zarządowi przysługuje prawo wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego.6.
Do rozpoznania skargi, o której mowa w ust. 5, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, 1467, 1544 i 1629 oraz z 2019 r. poz. 11 i 60), z tym że: 1)organ nadzorujący przekazuje akta sprawy i odpowiedź na skargę w terminie 14 dni od dnia wniesienia skargi;2)sąd rozpoznaje skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę".
W ocenie obecnie orzekającego składu sąd administracyjny jest właściwy zarówno w przypadku bezczynności organu ewidencyjnego jak i w przypadku jego "nadaktywności", "nadczynności" spełniającej znamiona czynności z zakresu administracji publicznej, o której stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Skarga jest uzasadniona z powodu i w zakresie wskazanym poniżej.
Przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 713 – dalej jako: u.p.s.) szczegółowo regulują tryb tworzenia stowarzyszeń zwykłych, a także odnoszą się do sposobu prowadzenia ewidencji, formy reprezentacji czy ograniczeń w działalności tego typu zrzeszeń. W art. 40a rzeczonej ustawy wprost wskazano, że momentem rozpoczęcia działalności przez stowarzyszenie rejestrowe jest jej wpis do prowadzonej przez organ nadzorujący ewidencji. Ustawodawca nie uregulował jednak w sposób jednoznaczny trybu wykreślenia z niej stowarzyszenia, ograniczając się do wyrażonego w art. 43 u.o.s. nakazu odpowiedniego stosowania przepisów o stowarzyszeniach.
Wobec powyższego należy odwołać się do mechanizmu środków nadzoru nad działalnością stowarzyszenia określonego w art. 28 i 29 u.o.s., w myśl których organ nadzorujący w przypadku powzięcia przekonania, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem bądź narusza postanowienia statutu, może wystąpić o ich usunięcie w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia lub wystąpić do sądu, który jest władny, po spełnieniu jednej z wyszczególnionych przesłanek, rozwiązać stowarzyszenie. Zgodnie z treścią art. 28 u.o.s.: "W razie stwierdzenia, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub narusza postanowienia statutu w sprawach, o których mowa w art. 10 ust. 1, art. 10a ust. 1 i 3 i art. 10b, organ nadzorujący, w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, może wystąpić o ich usunięcie w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia lub wystąpić do sądu na podstawie art. 29".
Artykuł 29 u.os. stanowi, że "1. Sąd, na wniosek organu nadzorującego lub prokuratora, może:1) udzielić upomnienia władzom stowarzyszenia;
2) uchylić niezgodną z prawem lub statutem uchwałę stowarzyszenia; 3)rozwiązać stowarzyszenie, jeżeli jego działalność wykazuje rażące lub uporczywe naruszanie prawa albo postanowień statutu i nie ma warunków do przywrócenia działalności zgodnej z prawem lub statutem.
2. Sąd rozpoznając wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może na wniosek lub z własnej inicjatywy wydać zarządzenie tymczasowe o zawieszeniu w czynnościach zarządu stowarzyszenia, wyznaczając przedstawiciela do prowadzenia bieżących spraw stowarzyszenia.
3. Rozpoznając wniosek o rozwiązanie stowarzyszenia, sąd może zobowiązać władze stowarzyszenia do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie i zawiesić postępowanie. W razie bezskutecznego upływu terminu, sąd, na wniosek organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy, podejmie zawieszone postępowanie".
Wobec tak dalece ingerującego w prawa jednostki faktu jak utrata przez stowarzyszenie bytu prawnego wskutek wykreślenia go z ewidencji, ustawodawca wprowadza uprzednią materialnoprawną sądową kontrolę formułowanych w realiach kontrolowanej sprawy przez organ nadzoru zarzutów. Nie ulega więc wątpliwości, że zmiany w ewidencji polegające na wykreśleniu z ewidencji stowarzyszeń zwykłych [...] Podokręgu Piłki Nożnej w N. jako wywołujące skutki prawne nie mogą być dokonywane w trybie samodzielnej materialnoprawnej autokontroli organu.
W razie hipotetycznych wątpliwości co do legalności działalności stowarzyszenia organ nadzoru miał możliwość prawną niejako prewencyjnie skierować do sądu rejestrowego w oparciu o art. 41 u.o.s. wniosek o zakazanie założenia stowarzyszenia, lecz było to dopuszczalne wyłącznie przed dokonaniem wpisu. W okresie już po jego dokonaniu kontrolowany organ nie jest władny, aby w trybie autokontroli wykreślać z ewidencji stowarzyszeń zwykłych wpisane do niej podmioty według własnych samodzielnych ocen materialnoprawnych, gdyż to narusza ich istotne podmiotowe prawa konstytucyjne i ustawowe, jakim jest m.in. prawo do zrzeszania się. Dlatego potencjalnie poszukując władzy właściwej do stwierdzenia stanu niezgodności z prawem kontrolowany organ powinien rozważyć uruchomienie wskazanego powyżej trybu kontroli sądowej, o którym jest mowa w art. 28 i 29 u.o.s.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził bezskuteczność czynności Starosty z dnia 8 lutego 2019 r. polegającej na wykreśleniu z ewidencji stowarzyszeń zwykłych [...] Podokręgu Piłki Nożnej w N., gdyż z powyższych przyczyn niedopuszczalne w świetle prawa było w rozpatrywanym stanie faktycznym wykreślenie przez starostę stowarzyszenia zwykłego [...] Podokręg Piłki Nożnej w trybie swoistej materialnoprawnej "autokontroli" podjętej z urzędu. Jeżeli w ocenie kontrolowanego organu skarżący podmiot nie spełnia wymogów do figurowania w ewidencji powinien w celu ew. weryfikacji stanu prawnego zwrócić się do sądu powszechnego w oparciu m.in. o powyżej wskazane podstawy prawne.
Sąd administracyjny obecnie orzekający poza kompetencją jaką posiada do wyeliminowania zaskarżonej czynności z obiegu prawnego nie ma podstaw prawnych do dokonywania oceny zarzutów materialnoprawnych skargi jak i materialnoprawnej argumentacji organu. Wyrok tut. Sądu posiada przede wszystkim wymiar formalny polegający na wyeliminowaniu z obiegu prawnego kontrolowanej czynności jako niedopuszczalnej w świetle prawa administracyjnego do podejmowania z urzędu przez organ ewidencyjny w trybie materialnoprawnej autokontroli.
Przy ew. podejmowaniu dalszych czynności kontrolowany organ powinien się kierować powyższą oceną Sądu.
Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika bezsprzecznie, że kontrolowany organ nie mógł samodzielnie z urzędu dokonać kontrolowanej czynności w związku z czym Sąd działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.
O kosztach postępowania jak w pkt II sentencji orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.