Uzasadnienie
W dniu 23 maja 2016 r. skarżąca [...] Agencja [...] S.A. w Krakowie złożyła wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Kazimierza Bandarzewskiego od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 431/16 na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieni wniosku Spółka wskazała, że sędzia Kazimierz Bandarzewski brał udział w rozpoznaniu sprawy II SA/Kr 1261/11, w której, w dniu 21 grudnia 2011 r. zapadł wyrok uchylający decyzję Wojewody [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, wydanej poprzednio w postępowaniu wszczętym wnioskiem Agencji. W wyroku tym WSA, z udziałem Sędziego Kazimierza Bandarzewskiego, wyraził zaś niekorzystny dla skarżącej pogląd prawny odnoszący się do postanowienia Prezydenta Miasta z dnia 16 września 2008 r. o wyrażeniu zgody na odstępstwo. Naczelnymi Sąd Administracyjny co prawda utrzymał w mocy wyrok Sądu, ale nie zaakceptował poglądu dotyczącego omawianego postanowienia o wyrażeniu zgody na odstępstwo. W obecnie rozpoznawanej sprawie postanowienie to będzie jednak podlegało ponownej analizie.
W oświadczeniu z dnia 30 maja 2016 r. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Kazimierz Bandarzewski podał, że nie zna żadnej ze stron postepowania ani nie pozostaje z żadną ze stron bądź jej przedstawicielem w jakimkolwiek stosunku prawnym osobistym oraz że nie występują okoliczności, z powodu których zachodziłyby wątpliwości, co do jego bezstronności w rozumieniu art. 18 i 19 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego uregulowana została w art. 18-22 p.p.s.a. Stanowi ona istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie danej sprawy przez sąd w takim składzie orzeczniczym, by wobec żadnego z sędziów orzekających nie zachodziły okoliczności, które mogłyby skutkować uzasadnionymi wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego rozpoznającego określoną sprawę.
Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. wymienia przypadki wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy w sprawach. Żaden z tych przypadków w sprawie nie zachodzi.
Stosownie do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Z treści oświadczenia złożonego do akt sprawy przez Sędziego Kazimierza Bandarzewskiego wynika, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. Prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, a to stanowi podstawę dla nieuwzględnienia wniosku o wyłączenie tego sędziego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12, LEX nr 1138292 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13, LEX nr 1282807).
Wskazana przez skarżącą Agencję przyczyna wyłączenia nie wypełnia żadnej z przesłanek o jakich mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się bowiem, że wyłączenie sędziego, o którym stanowi art. 19 p.p.s.a., nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Instytucja ta nie może zatem służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia. W szczególności nie stanowi uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności danego sędziego subiektywny pogląd strony co do trafności orzeczenia podjętego z jego udziałem, jak również fakt, iż sędzia orzekał już w sprawach podobnych. Podobnie okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny – w ocenie skarżącego – dla niego niekorzystny oraz że wydaje odmienne od jego oczekiwań rozstrzygnięcia, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego od orzekania w danej sprawie.
Tym samym podkreśla się, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1008/14, LEX nr 1530774; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt I GZ 183/13, LEX nr 1320405; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 149/14, LEX nr 1450957 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt I OZ 786/14, LEX nr 1529124).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.