Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 maja 1987 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Z. J. na decyzję Dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego, Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Wojewódzkiego w K. z dnia 18 lutego 1987 r. w przedmiocie nakazu likwidacji okna – z uwagi na śmierć skarżącego.
Postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął postępowanie sądowe w niniejszej sprawie z udziałem następców prawnych skarżącego Z. J. tj. C. S., J. J., S. J., B. P. i G. D..
Wszyscy wskazani powyżej spadkobiercy skarżącego cofnęli skargę w niniejszej sprawie. C. S. to pismem z dnia 7 września 2012 r., S. J. pismem z dnia 10października 2012 r., B. P. pismem z dnia 10 października 2012 r., G. D. pismem z dnia 10 października 2012 r. oraz J. J. pismem z dnia 6 grudnia 2012 r.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie okoliczności takie nie zachodzą. W związku z powyższym Sąd, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, umorzył postępowanie sądowe, działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy. Wskazany przepis stanowi, że sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.