Uzasadnienie
W dniu......... października 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo E.K., w którym kwestionuje ona wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 44/05, którym uwzględniono skargę skarżącej E.K. i uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia.........w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Z tego też względu, jak również z uwagi na fakt, że powyższe pismo skierowane zostało do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Sąd orzekający w niniejszym składzie zakwalifikował pismo skarżącej jako skargę kasacyjną.
Zgodnie z brzmieniem art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i w sprawach własności przemysłowej może być sporządzona także przez - odpowiednio doradcę podatkowego i rzecznika patentowego. Z obowiązku tego zwolnione są jedynie osoby enumeratywnie wyliczone w § 2 cyt przepisu, tj. sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Przepisu § 1 art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się również, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
O powyższym wymaganiu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego skarżąca winna zostać poinformowana przez swojego pełnomocnika z urzędu adwokata K.Z..
Pomimo brzmienia art. 175 cytowanej ustawy skarżąca sporządziła i wniosła skargę kasacyjną osobiście, mimo że nie mieści się w kategorii podmiotów określonych w powyższym przepisie.
Z uwagi na powyższe skarga taka, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270), który stanowi, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną (a z taką sytuacją mamy niewątpliwie do czynienia w przypadku sporządzenia jej przez podmiot nieuprawniony), jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.