Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia 25 stycznia 2002 r Nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie Starosty o uznaniu J. C. z dniem [...].2001 r za osobę bezrobotną i przyznania od [...].2001 r prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał na ustalenia faktyczne, z których wynika, że J. C. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...].2000 r jako bezrobotny nabywając prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].2000 r. Zasiłek pobierał do dnia [...].2000 r, po czym z dniem [...].2000 r utracił status osoby bezrobotnej, ze względu na podjęcie pracy na zasadzie umowy zlecenia, przy czym w okresie do [...].2001 r podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne stanowiła kwota najniższego wynagrodzenia.
W dniu [...].2001 r J. C. ponownie został zarejestrowany i decyzją z dnia [...].2001 r wznowiono wypłatę zasiłku od [...].2001 r w oparciu o przepis art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r Nr 6 poz. 56 z późn. zm.) Ponowna utrata statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z powodu podjęcia zatrudnienia nastąpiła z dniem [...].2001 r. Pracując w ramach umowy zlecenia (w Urzędzie Miasta i Gminy w [...]) w okresie od [...].2001 do [...].2001 r J. C. uzyskał dochód brutto w maju [...] zł, czerwcu [...] zł, a w lipcu [...] zł. Następnie w okresie od [...].2001 do [...]. 2001 zatrudniony został w [...] Sp z o.o. w [...] w pełnym wymiarze czasu, po czym od [...].2000 r do [...].2001 r pracował w ramach umowy zlecenia w Urzędzie Miasta i Gminy w [...] uzyskując dochód brutto [...] zł.
Analizując powyższy stan faktyczny organ II instancji stwierdził, że w dniu [...].2000 r, J. C. nabył prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy i nie wyczerpał okresu zasiłkowego. Status osoby bezrobotnej utracił na okres, krótszy niż 365 dni - z powodu podjęcia pracy zarobkowej i zarejestrował się w ciągu 7 dni od ustania zatrudnienia, a zatem przysługuje mu prawo do zasiłku na czas skrócony o okres jego pobierania przed utratą statusu.
Na poparcie swego stanowiska organ II instancji powołał uchwałę podjętą przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19.06.2000 r, w której wyrażone zostało stanowisko, że "bezrobotny, który w okresie posiadania prawa do zasiłku utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, po ponownej (kolejnej) rejestracji uzyskuje wyłącznie prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku stosownie do dyspozycji art.25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu".
Decyzja zawiera także informację, że organ I instancji nie rozpatrywał prawa do zasiłku przedemerytalnego, a w aktach sprawy brak jest wniosku o jego przyznanie, dlatego kwestia zasiłku przedemerytalnego poruszana w odwołaniu nie może być rozpatrywana w postępowaniu odwoławczym.
Na powyższą decyzję J. C. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, której zarzucił rażące naruszenie prawa przez Wojewodę, gdyż zasiłek przedemerytalny, którego domaga się w odwołaniu w świetle załączonych dokumentów powinien zostać przyznany.
Z tego względu J. C. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w celu przyznania zasiłku przedemerytalnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie powołując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji oraz podnosząc iż organ pierwszej instancji winien wniosek zawarty w odwołaniu rozpatrzyć w odrębnym postępowaniu, w przeciwnym wypadku zostałaby naruszona zasada dwuinstancyjności postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), której zastosowanie w sprawie niniejszej wynika z treści art. 97 § 1 ustawy z tej samej daty. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. Oznacza to, że podmiotem kontroli w sprawie niniejszej była decyzja orzekająca o uznaniu J. C. z dniem [...].2001 r za osobę bezrobotną i przyznaniu od [...].2001 r prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Z niewadliwych ustaleń obydwóch organów wynika, że skarżący zgodnie z art. 25 ust.11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nabył uprawnienia do zasiłku dla bezrobotnych na tzw. okres uzupełniający, a stanowisko organów i dokonana interpretacja przepisów w związku z zaskarżoną decyzją są zgodne z prawem i utrwaloną linią orzeczniczą wyrażoną między innymi w powołanej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16.02.2000 r.
Zawarty w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego nie był przedmiotem rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji i organ ten nie orzekł o zasiłku przedemerytalnym.
Zasadnie więc organ odwoławczy rozpoznał odwołanie i sprawę w przedmiocie legalności decyzji organu pierwszej instancji, stwierdzającej o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wobec tego, że postępowanie administracyjne w myśl art. 15 kpa jest dwuinstancyjne Wojewoda nie mógł orzekać o zasiłku przedemerytalnym, który nie był przedmiotem rozpatrywania w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, zakończonego wydaniem decyzji, od której skarżący wniósł odwołanie. Stanowisko takie wyrażone zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8.06.1998 II SA 540/98, a także przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17.02.2001 r III RN 46/00-OSNAP 2001/12/404.
Zaskarżona decyzja nie zawierała rozstrzygnięcia o prawie do zasiłku przedemerytalnego gdyż w tym przedmiocie nie toczyło się postępowanie.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są zgodne z obowiązującym prawem, dlatego skargę oddalił na mocy art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (op. cit).