Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 10 stycznia 2014 roku w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji skarżąca M. B. zawarła wniosek o zwolnienie jej w całości od kosztów sądowych.
W związku z tym, że przedmiotowy wniosek został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2014 roku, skarżącej został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W zakreślonym terminie M. B. uzupełniła brak. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 formularza wynika, że skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego z urzędu. Skarżąca oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z wynagrodzenia za pracę w niepełnym wymiarze za miesiąc marzec 2014 roku wyniósł 630 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom oraz nieruchomość wielkości 17 arów na której stoi dom we współwłasności z T. i J. S.. Skarżąca nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M. B. podniosła, iż jej dochód nie pozwala na opłacenie kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Świadczenie chorobowe strony za miesiąc marzec wyniosło 630 zł. Skarżąca od stycznia 2014 roku przebywa na zwolnieniu lekarskim w związku z przebytą operacją. Miesięczne wydatki wnioskodawczyni przedstawiają się następująco: 197,73 zł energia elektryczna, 9 zł segregowane śmieci, 10 zł woda, 50 zł środki czystości, 50-150 zł leki. Pozostała część dochodu przeznaczana jest na zakup skromnej żywności. Obecny dochód skarżącej jest niższy z powodu pozostawania na zwolnieniu lekarskim. Do wniosku skarżąca załączyła kopie następujących dokumentów: pięciu blankietów opłat za energię elektryczną (terminy płatności od marca do lipca 2014 roku) opiewających na kwoty: 540,30 zł - jeden i 197,73 zł pozostałe, pięciu faktur za leki na kwoty: 23,72 zł, 31,98 zł, 33,88 zł, 70,74 zł i 53,03 zł, faktury z dnia 29 stycznia 2014 roku za but odciążający na kwotę 100 zł oraz informacji UMiG N. z dnia 27 stycznia 2013 roku o opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a więc możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.
Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie strona skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający, że nie posiada jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie oraz wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Za taką decyzją przemawiał fakt, że sytuacja zdrowotna i finansowa skarżącej nie jest łatwa. Po przebytej operacji pozostaje ona na zwolnieniu lekarskim, a wysokość pobieranego świadczenia chorobowego wynosi 630 zł. Uzyskiwane dochody wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej, pokrycie kosztów jej utrzymania i koniecznego leczenia. M. B. nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. W obecnej sytuacji finansowej nie jest ona zatem w stanie pokryć kosztów sądowych, ani kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru we własnym zakresie.
W powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.