Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm., określana dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Wysokość wpisów określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł.
Art. 219 § 2 p.p.s.a. stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, natomiast skarga w niniejszej sprawie została opłacona za pomocą znaków opłaty sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lutego 2005 r. sygn. FSK 1613/04 (LEX nr 154664) zwrócił uwagę, że w powołanym art. 219 § 2 określono dopuszczalne sposoby uiszczenia opłaty sądowej. Opłaty tej nie można uiścić znakami opłaty sądowej. W takim przypadku znaki opłaty sądowej podlegają zwrotowi.
Jak wynika z powyższego skarga - podlegająca wpisowi stałemu w kwocie 100 zł - została opłacona nienależycie. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej (art. 221 p.p.s.a.) i dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia.