Uzasadnienie
M. M. i T. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Starosty Suskiego polegającą na wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Starosty Suskiego znak: [...] z dnia 12 lutego 2009 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na nadbudowie z funkcją mieszkalną i rozbudowie budynku usługowego wraz z przyłączem i szambem oraz zjazdem na działkach ewid. nr [...], [...] w J.. O czynności tej Starosta Suski zawiadomił pismem z dnia 12 grudnia 2023 r.
Zdaniem skarżących w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wszczęcia postępowania mającego na celu wygaszenie ww. decyzji pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę Starosta Suski wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60,730, 1133, 2196) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Zdaniem Sądu, z powyższego wynika, że czynność wszczęcia postępowania administracyjnego nie stanowi podlegającej zaskarżeniu czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jak słusznie wskazano w piśmiennictwie, "Ratio legis tego postanowienia rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji i postanowień, będących tradycyjnie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, jest umożliwienie sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach (jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym), zapewniających ich uczestnikom określone gwarancje procesowe, a dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznoprawnej, w stosunkach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy oraz inne (państwowe i niepaństwowe) jednostki organizacyjne, za pośrednictwem których państwo realizuje swoje zadania." (T. Woś, art. 3, w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", (red.) T. Woś, WK 2016).
Podkreślić wypada, że art. 3 § 2 p.p.s.a. przewiduje co do postępowania administracyjnego zaskarżenie do sądu administracyjnego aktów w postaci decyzji oraz wymienionych tam postanowień (pkt 2). Inne akty lub czynności podejmowane w toku postępowania administracyjnego nie podlegają skardze. Zarzuty dotyczące tych aktów lub czynności można zgłaszać w ramach przysługujących stronom środków prawnych, w szczególności w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie, a następnie w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego.
Zgodzić się trzeba więc ze stanowiskiem wyrażonym w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 218/21, w którym stwierdzono, że wszczęcie postępowania administracyjnego nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Również zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego jest pismem o charakterze informacyjnym, na które nie służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Skoro w przedmiotowej sprawie sąd administracyjny nie jest właściwy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie 2 postanowienia.