Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2011 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2011 r. znak[...], którą organ II instancji uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] znak [...] nakazującą J.F. przymusową rozbiórkę reklamy na działce nr [...] w N. i umorzył postępowanie organu I instancji.
Pismem z dnia 24 marca 2011 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego wezwania został prawidłowo doręczony w dniu 28 marca 2011 r.
Braki te nie zostały uzupełnione w terminie. Pismem nadanym w dniu 5 kwietnia 2011 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, dokonując jednocześnie wymaganych czynności. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w wyniku błędu pracownika korespondencja z sądu została trwale zniszczona, a o zaistniałej sytuacji strona skarżąca dowiedziała się dopiero po upływie tygodnia podczas przeprowadzonego wewnętrznego postępowania wyjaśniającego.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 460/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzi przesłanka braku winy w niedochowaniu terminu po stronie skarżącej. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Podana w sprawie okoliczność, w postaci błędu pracownika strony skarżącej, w wyniku której nastąpiło trwałe zniszczenie korespondencji, nie mogła w ocenie Sądu stanowić przesłanki usprawiedliwiającej niezachowanie terminu.
Skarżąca złożyła w dniu 11 maja 2011 r. zażalenie na powyższe postanowienie. Równocześnie wobec nieuiszczenia wpisu, mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia braku fiskalnego, postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 460/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 27 kwietnia 2011 r.
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 58/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 460/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 – t. jedn.; dalej P.p.s.a.).
W sprawie bezspornym jest, że skarga wniesiona została z brakami formalnymi, których skarżąca – mimo wezwania – nie uzupełniła w terminie. Ponadto, w wyniku postanowienia NSA z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 58/13 prawomocne stało się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r., którym odrzucono zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 27 kwietnia 2011 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Powyższe w konsekwencji oznacza także, że Sąd prawomocnie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków wobec uznania, że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu, stosownie do treści art. 86-87 P.p.s.a. Ostatecznie zatem zaktualizowały się po stronie skarżącej ujemne konsekwencje procesowe wynikające z niedochowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd jest zobligowany odrzucić skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zagadnienie spóźnionego uzupełnienia braków zostało już w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięte, niemniej zasadne będzie w tym miejscu powtórzyć, że "strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. (...) Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2319/11).
W okolicznościach przedmiotowej sprawy, termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 4 marca 2011 r., zaś pismo skarżącej, realizujące wezwanie do ich uzupełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych nadane zostało w dniu 5 marca 2011 r. Należy zatem uznać, że braków formalnych skargi nie uzupełniono w terminie wyznaczonym wezwaniem Sądu z dnia 24 marca 2011 r.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.