Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 21 października 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 466/04

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia NSA Anna Szkodzińska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 października 2004 r., na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Towarzystwa "Z" w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na usunięcie drzew

Sentencja

postanawia:

  1. skargę odrzucić

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 58 § l pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, albo od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu. Stosownie zaś do przepisu art. 29 w/w ustawy osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Skargę, datowaną na dzień 17 marca 2004 r., w imieniu Towarzystwa "Z" podpisały dwie osoby R.W. i "z upoważnienia" P.R. – A.S. Do skargi dołączono dokument nazwany "Uchwała Zarządu Towarzystawa "Z" z dnia l marca 2004 r.", w którym zapisano, że "Zarząd...upoważnia P.R. do składania skarg oraz do reprezentowania Towarzystwa przed sądami administracyjnymi.....". Dokument ten został podpisany przez M.L. - członka Zarządu. Ponadto po wniesieniu skargi strona skarżąca dołączyła datowane na dzień 15 marca 2004 r. upoważnienie, w którym P.R. "upoważnia A.S. do podpisania w jego imieniu skargi z dnia 17 marca 2004 r. skierowanej do..."

Jak wynika z odpisu z KRS z dnia 23 grudnia 2003 r. – P.R. jest Prezesem, R.W. członkiem Zarządu, a A.S. członkiem Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia. Z tego samego odpisu z KRS wynika, że uprawnionym do reprezentacji Towarzystwa jest jego zarząd składający się z 6 osób. Z kolei z odpisu statutu datowanego na dzień 17 grudnia 2003 r. wynika, że Towarzystwo może być reprezentowane przed organami administracji i sądami przez każdego z członków zarządu na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez dwóch członków zarządu.

Przyjąć zatem można, że - zgodnie z brzmieniem statutu - skarga mogła być wniesiona nie tylko przez cały Zarząd, który reprezentował Towarzystwo, ale także przez jednego członka zarządu upoważnionego przez dwóch innych członków zarządu. Rzecz w tym, że żaden z opisanych dokumentów takim "pełnomocnictwem" nie jest. "Uchwała Zarządu" z dnia l marca 2004 r. nie może być zań uznana, bo, takiej bowiem formy umocowania statut nie przewiduje. Statut nie reguluje zresztą w ogóle trybu podejmowania uchwał przez zarząd, z całą w każdym razie pewnością stwierdzić należy, że żadna uchwała wieloosobowego organu nie może być podjęta przez jedną osobę. Sam P.R. zresztą skargi nie podpisał, a z ewentualnego upoważnienia go do reprezentacji Towarzystwa w postępowaniu sądowym nie wynika uprawnienie do dalszego przekazywania tego upoważnienia innemu członkowi Towarzystwa. Co do drugiej osoby podpisanej pod skargą w ogóle żadne dokumenty dotyczące jej upoważnienia nie zostały przedłożone.

Wobec powyższego, w dniu 29 czerwca 2004 r. Towarzystwo zostało wezwane do wyjaśnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, w jakim trybie została podjęta "uchwała" Zarządu z dnia 1 marca 2004 r. podpisana tylko przez M.L., oraz w jakim charakterze w sprawie ma występować A.S. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.

Z tych powodów, skoro nie zostało wykazane, że skarga została wniesiona przez osobę /osoby/ uprawnione do działania w imieniu Towarzystwa, na podstawie wymienionych na wstępie, przepisów skargę należało odrzucić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.