Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...].12.2004r. Nr[...] wydaną na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. "b" oraz art. 22 ust. 1 ustawy z 24.01.1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 371 ze zm.) odmówiono H.L. przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu pobytu w obozie hitlerowskim w Polenlager Bogumin w okresie kwiecień – lipiec 1947r. Organ stwierdził, że strona nie przedstawiła dostatecznych dowodów, iż w jej sprawie zachodzą przesłanki z art. 4 ust. 1 pkt. 1 lit. b powyższej ustawy. W szczególności świadkowie, w tym brat strony nie udokumentowali owego pobytu w obozie.
Decyzja ta została doręczona córce H.L. w dniu 15.12.2004r. (dowód doręczenia w aktach).
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wysłała H.L. 31.12.2004r. listem poleconym. We wniosku pisze, iż w czasie okupacji wraz z rodzicami i rodzeństwem została wywieziona do obozu Polenlager-Bogumin, obecnie Republika Czeska. Przebywała tam od kwietnia do lipca 1943r., a następnie wraz z matką i resztą rodzeństwa zostali wywiezieni na roboty do Niemiec. Ojciec został od nich oddzielony. Nie pamięta dokąd została wywieziona. Później wrócili do domu, ale matka zniszczyła dokumenty dotyczące przebywania w III Rzeszy. Dodaje, że została zaliczona do grupy więźniów przez Fundację "Polsko - Niemieckie Pojednanie". Twierdzi, że więźniowie przebywający w Boguminie "rotacyjnie" nie mają dokumentów, mają je ci, którzy byli w obozie do czasu wyzwolenia przez Armię Radziecką.
Postanowieniem Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...].02.2005r. Nr[...], wydanym na podstawie art. 134 kpa stwierdzono uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ powołał się na art. 129§2 kpa w zw. z art. 127§3 kpa, iż wniosek powinien być złożony w terminie 14 dni od doręczenia decyzji, o czym strona została pouczona w decyzji z [...].12.2004r. Wniosek został wysłany jednakże z uchybieniem tego terminu, jednocześnie strona nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia podania o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W skardze do Sądu H.L. wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia twierdząc, że opóźnienie złożenia wniosku było spowodowane jej chorobą (nadciśnienie tętnicze). Za opóźnienie przeprasza. Do skargi dołącza oświadczenie, w którym m.in. pisze, że jej rodzeństwo, z którym razem była w obozie posiada uprawnienia kombatanckie, a jej odmówiono ich.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Organ podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko. Dodaje, że okoliczności podniesione w skardze dotyczące złego stanu zdrowia spowodowanego nadciśnieniem tętniczym (nie poparte żadnym zaświadczeniem lekarskim) nie powinny mieć wpływu na wynik sprawy, gdyż w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia nie były znane organowi orzekającemu.
Skarżąca w piśmie z 27.05.2005r. skierowanym do Sądu wyraziła zgodę na wydanie wyroku w trybie uproszczonym i dodała, że w skardze przeprosiła za opóźnienie złożenia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (p.o.p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa.
W decyzji, którą skarżąca otrzymała 15.12.2004r. zawarte było dokładne pouczenie o tym, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy powinien zostać wniesiony w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin ten upłynął zatem w dniu 29.12.2004r., skarżąca wysłała wniosek listem poleconym w dniu 31.12.2004r.,a zatem z uchybieniem terminu. Prawidłowo zatem Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Również nie podlega dyskusji, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, nie przedłożyła żadnych zaświadczeń lekarskich o swojej chorobie, a same przeprosiny urzędu za zwłokę nie są wystarczającym argumentem do takiego przywrócenia terminu.
W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 oraz art. 120 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).