Uzasadnienie
Skarżąca B. K. została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2010 r., by w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi uzupełniła braki skargi wniesionej na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 lutego 2010 r. znak: [...] poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.
Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń skarżąca otrzymała w dniu 30 kwietnia 2010 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Skarżąca nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie ani też nie nadesłała brakujących egzemplarzy skargi.
Sąd zważył, co następuje
Przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga na wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Stosownie do art. 47 § 1 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zatem skarżący, oprócz egzemplarza skargi przeznaczonego dla Sądu, jest zobowiązany dołączyć również odpisy skargi i załączników w liczbie odpowiadającej ilości stron postępowania. Brak odpowiedniej ilości odpisów skargi należy traktować jako brak formalny skargi, do uzupełnienia którego Sąd wzywa skarżącego na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ppsa skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Skoro skarżąca nie uiściła należnego wpisu, pomimo wezwania, ani też nie nadesłała wymaganej ilości odpisów skargi, należało na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzec jak w sentencji.