Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 31 marca 2008r. sygn. akt II SA/Kr 113/07 po rozpoznaniu skargi J.D. uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] 2006r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...] 2005r. znak: [...] odmawiającą zwrotu działek nr 1 o pow. 0,0035 ha, nr 2 o pow. 0,1292 ha, nr 3 o pow. 0,0183 ha i części działek nr 4 o pow. 0,0147 ha, nr 5 o pow. 0,0209 ha, nr 6 o pow. 0,0198 ha, nr 7 o pow. 0,3984 ha i nr 8 o pow. 0,0137 ha, położonych w obr. [...] m. K, (w granicach parcel l kat.: [...], [...], [....], [...] b. gm. kat. M.) na rzecz spadkobierców poprzednich właścicieli: J.D., T.K., A.P.
W uzasadnieniu powyższego wyroku zostały zawarte wskazania dla organów prowadzących postępowanie, w których Sąd stwierdził, że organy nie wyczerpały wszystkich możliwości prowadzących do ustalenia celu wywłaszczenia, gdyż poszukiwania dokumentów poprzedzających wywłaszczenie ograniczyły do archiwów i urzędów miejscowych, podczas, kiedy z treści dekretu wynika, że uzasadniona byłaby również próba poszukiwania tych dokumentów lub ich kopii w odpowiednich organach i archiwach centralnych. Zdaniem Sądu ustalenie celu wywłaszczenia nastąpiło przedwcześnie, a w konsekwencji przedwczesne było uznanie, że wykorzystanie wywłaszczonych nieruchomości nastąpiło zgodnie z celem wywłaszczenia. Sąd nakazał również dokonanie ustaleń w zakresie kręgu stron przedmiotowego postępowania oraz ustalenie, czy postępowaniem objęta była parcela gruntowa I.kat [...] o pow. 201 m2.
Wyrok WSA w Krakowie stał się prawomocny z dniem 17 czerwca 2008r., a akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały doręczone Wojewodzie 8 lipca 2008r., który z kolei przekazał je Staroście dnia 16 lipca 2008r.
Pismem z dnia 20 października 2008r. pełnomocnik A.P. wezwał Starostę K. do wykonania wyroku WSA w Krakowie z 31 marca 2008r., podnosząc, że w razie jego niewykonania złoży wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto A.P. złożył zażalenie do Wojewody na niezałatwienie sprawy przez Starostę K. w terminie określonym w art. 35 kpa. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Staroście termin załatwienia sprawy do dnia 16 lutego 2009r.
Pismami z 17 i 18 listopada 2008r. Starosta zwrócił się do Wydziału Skarbu Miasta Urzędu Miasta [...], Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A., Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Zakładu Gazowniczego w K..., [...] S.A. Oddział w K., Telekomunikacji Polskiej S.A. oraz Archiwum Państwowego celem uzyskania informacji koniecznych do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wszystkie te podmioty udzieliły odpowiedzi Staroście w okresie od grudnia 2008r. do [...] lutego 2009r., przy czym najobszerniejsza dokumentacja, czyli założenia projektowe budowy Miasta N. została przekazana Staroście z Archiwum Państwowego w grudniu 2008r.
Pismem z dnia 2 marca 2009r. A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, domagając się wymierzenia Staroście grzywny na podstawie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę Starosta wyjaśnił, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy wymaga zgromadzenia obszernego materiału dowodowego, którego zbieranie wymaga poszukiwań w wielu zbiorach archiwalnych, co wymaga czasu. Starosta wskazał, że powiadomił strony o podejmowanych działaniach i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na 30 kwietnia 2009r.
Na rozprawie w dniu [...] maja 2009r. skarżący wniósł o zwrot kosztów postępowania oraz podał, że nie została jeszcze wydana decyzja w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Jak wskazano wyżej w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił wyrokiem z dnia 31 marca 2008r. wydane w sprawie decyzje organów obu instancji. Zatem dla oceny, czy skarżący zasadnie domaga się wymierzenia Staroście grzywny konieczne jest ustalenie, czy zostały spełnione wymogi wymierzenia takiej grzywny opisane w cytowanym art. 154 § 1 ppsa.
Pierwszym z nich jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku, co skarżący uczynił pismem z dnia 20 października 2008r. znajdującym się na karcie [...] akt administracyjnych. Drugą przesłanką wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 ppsa jest bezczynność organu po wyroku sądu uchylającym decyzję. Po wyroku WSA w Krakowie uchylającym wydane w niniejszej sprawie decyzje Starosta otrzymał akta sprawy w dniu 16 lipca 2008r. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 35 określa terminy do załatwienia sprawy. Biorąc pod uwagę materię sprawy oraz fakt, że w uzasadnieniu wyroku WSA w Krakowie nakazał dokładne ustalenie, czy na działkach objętych wnioskiem o zwrot został zrealizowany cel wywłaszczenia, co wymaga poszukiwania archiwalnych dokumentów w różnych źródłach, Sąd przyjął, że niniejszą sprawę należy traktować jako szczególnie skomplikowaną w rozumieniu art. 35 § 3 kpa.
Zatem zgodnie z tym przepisem powinna ona być załatwiona w terminie nie dłuższym niż dwumiesięcznym. Termin ten powinien być liczony od otrzymania przez Starostę akt sprawy, czyli od 16 lipca 2008r. Tymczasem organ dopiero po upływie czterech miesięcy od tego dnia skierował pisma do wskazanych wyżej podmiotów celem uzyskania informacji potrzebnych do ustalenia, czy na działkach objętych wnioskiem o zwrot został zrealizowany cel wywłaszczenia. Zatem już w dniu wysyłania tych pism termin do załatwienia sprawy szczególnie skomplikowanej był dwukrotnie przekroczony.
Co więcej także po otrzymaniu odpowiedzi od podmiotów, do których zwracał się Starosta, sprawa nie została załatwiona. Sąd ma na względzie, że dokumentacja w niniejszej sprawie jest obszerna i jej analiza wymaga czasu, jednak należy również zauważyć, że Starosta dysponował jej najobszerniejszą częścią otrzymaną z Archiwum Państwowego już w grudniu 2008r., zaś ostatnia odpowiedź od podmiotów, do których się zwracał nadeszła na początku lutego 2009r. W dniu wniesienia skargi minęło ponad siedem miesięcy od dnia otrzymania akt sprawy przez Starostę, a sprawa nie została załatwiona także do dnia rozprawy, choć w odpowiedzi na skargę Starosta informował o wyznaczeniu terminu załatwienia sprawy na dzień 30 kwietnia 2009r.
W ocenie Sądu taki stan rzeczy należy uznać za bezczynność organu po wyroku uchylającym decyzję. Taki wniosek wydaje się tym bardziej uzasadniony, że, jak wskazano wyżej, Wojewoda postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. uznał zażalenie skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę za uzasadnione i wyznaczył Staroście termin załatwienia sprawy do dnia 16 lutego 2009r.
Skoro zostały spełnione warunki określone w art. 154 § 1 ppsa, Sąd uznał za zasadne wymierzenie Staroście grzywny na podstawie tego przepisu. Wysokość grzywny ustalono zgodnie z art. 154 § 6 ppsa oraz obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008r. i w drugim półroczu 2008r. (M.P. Nr 11, poz. 138).
W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.