Uzasadnienie
sygn. akt II SA/Kr 479/14 Kraków, dnia 30 kwietnia 2014 r.
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi A. S. i G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 lutego 2014r., znak [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w uzasadnieniu wskazali wyłącznie zarzuty, dotyczące prawidłowości nałożenia spornej opłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, że nie skoro art. 61 § 3 p.p.s.a. przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, uzależniając możliwość udzielenia tej ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Zatem nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, który w żaden sposób nie nawiązuje do przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Słusznie przyjmuje się w judykaturze, iż nie wskazanie jakiejkolwiek okoliczności faktycznej, która uprawdopodobniałaby niebezpieczeństwo poniesienia przez niego znacznej szkody albo powstania trudnych do odwrócenia skutków, uniemożliwia uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013r., sygn. akt I FSK 1775/12, Lex Omega nr 1299252; z dnia 6 lutego 2009 roku, sygn. akt II FZ 39/09, Lex nr 489786 i z dnia 25 lipca 2008 roku, sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).
W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnili swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nawet w sposób ogólny nie odwołali się do przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie był więc w stanie ocenić zasadności wniosku, skutkiem czego nie mógł go uwzględnić.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.